Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Warszawie postanowieniem z dnia 1 lipca 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 557/15 odmówił wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Otwocka nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. w sprawie z wniosku [...] ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) w Warszawie z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że w piśmie z dnia 16 stycznia 2015 r. [...] wniosła do tegoż sądu skargę na postanowienie SKO w Warszawie z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], którym stwierdzono niedopuszczalność odwołania skarżącego od decyzji Prezydenta Miasta Otwocka nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. którą m.in. zezwolono spółce [...] na usunięcie drzew przy ul. [...].
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Otwocka nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r.
Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że skarżące Stowarzyszenie w ogóle nie uzasadniło wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
Niezależnie od powyższego sąd I instancji uznał, że decyzja, której wstrzymania żąda skarżący nie została wydana w granicach sprawy objętej skargą. Na sprawę administracyjną, w znaczeniu materialnoprawnym, składają się zaś elementy podmiotowe i przedmiotowe. Oznacza to, że w postępowaniu organów obu instancji musi występować tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków (podmiotowa) oraz tożsamość podstawy prawnej i faktycznej (przedmiotowa). Przedmiotem zaskarżenia jest w niniejszej sprawie postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania, a skarżący żąda wstrzymania decyzji udzielającej zezwolenia na wycinkę drzew. W ocenie sądu I instancji inna jest zatem podstawa prawna obu rozstrzygnięć.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyło [...] (dawniej: [...]), zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj.:
- a) poprzez uznanie przez WSA w Warszawie, że skarżący nie przedstawił okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności – w sytuacji, gdy z akt postępowania objętego skargą z dnia 16 stycznia 2015 r. jednoznacznie wynikają okoliczności pozwalające na dokonanie oceny, że spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Otwocka nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. – oraz
- b) poprzez uznanie przez WSA w Warszawie, że decyzja, której wstrzymania żąda skarżący, nie została wydana w granicach tej samej sprawy objętej skargą – w sytuacji, gdy decyzja ta została wydana w granicach sprawy objętej skargą;
Wskazując na podstawę art. 194 § 3 Ppsa strona wnosi o:
- 1. uchylenie postanowienia WSA w Warszawie z dnia 1 lipca 2015 r. i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania;
- 2. w przypadku nieuwzględnienia wniosku "z ww. pkt 3 ppkt a" wnosi o zmianę postanowienia WSA w Warszawie z dnia 1 lipca 2015 r. poprzez orzeczenie wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Otwocka nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r.
Nadto, strona skarżąca, na podstawie art. 243 § 1 Ppsa, wnosi o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych obejmujących wpis od niniejszego zażalenia.
W uzasadnieniu zażalenia podnosi, że "jest to jedna i ta sama sprawa administracyjna, która ma za przedmiot materię zezwolenia na usunięcie drzew z działek o nr ewidencyjnych nr [...],[...],[...] obr. [...] w [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 61 § Ppsa, sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.
W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że pojęcie wykonania użyte przez ustawodawcę w art. 61 Ppsa należy odnosić do wszelkich aktów i czynności poddanych kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny. W przedmiotowej sprawie przedmiotem zaskarżenia do sądu I instancji jest postanowienie SKO w Warszawie wydane w trybie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm., dalej K.p.a.), tj. w zakresie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W ocenie Sądu rozpatrując skargę na tego typu postanowienie można w ramach art. 61 § 3 Ppsa objąć skarżącego ochroną tymczasową w zakresie wykonywania decyzji wydanej w I instancji. Zdaniem składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie, nie stoi na przeszkodzie, aby w przypadku wniesienia skargi na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania (wydane w trybie art. 134 K.p.a.), sąd administracyjny udzielił ochrony tymczasowej przed wykonywaniem decyzji organu I instancji.
Innymi słowy wstrzymanie wykonania w drodze stosowania normy art. 61 § 3 Ppsa rozstrzygnięcia administracyjnego (decyzji lub postanowienia) nie jest uwarunkowane tym, aby postanowienia sądu I i II instancji w zakresie udzielenia ochrony tymczasowej ograniczały się do orzeczenia organu wydanego w II instancji. Brzmienie zdania 3 art. 61 § 3 Ppsa odnoszące się do zakresu przedmiotowego udzielenia ochrony tymczasowej wzmacnia takie stanowisko, gdyż decyzja organu I instancji np. postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania, mieści się w pojęciu aktu wydanego w postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy.
Określone w przepisie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu stanowią zamknięty katalog. Przepis art. 61 § 3 Ppsa zobowiązuje stronę do wykazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Podnieść należy, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 Ppsa uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku.
Wniosek skarżącej zawarty w skardze – jak słusznie zauważył też sąd I instancji - nie został umotywowany, a skarga zawiera argumenty zmierzające do podważenia zasadności zaskarżonego postanowienia. Tymczasem sąd administracyjny nie jest uprawniony do merytorycznej oceny skargi na etapie rozstrzygania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Brak wskazania motywów, które zdaniem skarżącego Stowarzyszenia uzasadniają wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Otwocka z dnia [...] sierpnia 2014 r. powoduje, że w niniejszej sprawie nie wykazano, że zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 Ppsa.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że orzeczenie sądu I instancji odpowiada prawu.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.