Uzasadnienie
Do skargi S. F. z dnia 10 kwietnia 2009r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie dołączony został wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości, sporządzony na urzędowym formularzu.
Z informacji zawartych we wniosku wynika, że skarżąca osiąga miesięczny dochód brutto wynosi 1956,49 zł i stanowi go renta rodzinna. W skład majątku skarżącej wchodzi mieszkanie o powierzchni 36 m2. Skarżąca nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, jak również cennych ruchomości o wartości powyżej 3000 euro. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy S. F. podniosła, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych ze świadczeń emerytalno-rentowych, jakie uzyskuje. Całość dochodu pochłaniają jej koszty stałe oraz wyżywienie i leczenie. Nadto zmuszona była przyjąć pod swój dach rozwiedzionego syna, który sam obciążony alimentami, nie miał gdzie się podziać.
Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Sądu przedstawiona przez skarżącą sytuacja finansowa nie daje podstaw do przyznania jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zasadność wniosku skarżącej Sąd rozpatrywał w dwóch aspektach, mianowicie z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie musi ona ponieść w niniejszym postępowaniu, a z drugiej strony biorąc pod uwagę możliwości finansowe strony wnioskującej o przyznanie prawa pomocy. Z oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że S. F. otrzymuje stały miesięczny dochód w wysokości 1.956,49 zł. Z twierdzeń skarżącej wynika, że ponosi stałe wydatki miesięczne z tytułu opłat za mieszkanie, media itp. w wysokości ok. 470 zł. (280 zł mieszkanie + 125 zł media + 50 zł leki + koszty ubezpieczeń).
Jak wynika z treści wniosku skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Zatem do jej dyspozycji pozostaje miesięcznie kwota ok. 1000 zł. Brak zatem podstaw do uznania, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zdaniem Sądu bieżące dochody skarżącej pozwalają również na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, podnosząc m.in. że Sąd nie uwzględnił wydatków na leczenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z konstrukcji tego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała w przekonujący sposób, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
Z informacji podanych przez skarżącą wynika, że osiąga ona miesięczny dochód brutto w wysokości 1956,49 zł i stanowi go renta rodzinna. W skład majątku skarżącej wchodzi mieszkanie o powierzchni 36 m2. Skarżąca nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, jak również cennych ruchomości o wartości powyżej 3000 euro. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy S. F. podniosła, że całość dochodu pochłaniają jej koszty stałe oraz wyżywienie i leczenie.
W ocenie Sądu skarżąca w obecnej sytuacji majątkowej osiągając co prawda nieduży ale mający charakter stały dochód w wysokości1956,49 zł (renta rodzinna), przy racjonalnym gospodarowaniu posiadanymi zasobami pieniężnymi i nawet przy uwzględnieniu wydatków na leczenie jest w stanie bez uszczerbku koniecznego dla siebie i najbliższych ponieść koszty sądowe, które na obecnym etapie sprawy wynoszą 100 zł (wpis od skargi).
W takiej sytuacji należało przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 czerwca 2009 r. oddalił wniosek skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.