Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2006r., sygn. akt VI SA/Wa 992/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. G. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 10 marca 2006r. Nr [...]. Powodem odrzucenia skargi było nieuiszczenie wpisu stałego od skargi, w sytuacji, gdy skarżący był reprezentowany przez adwokata, który złożył skargę.
Pismem z dnia 10 lipca 2006r. A. G. zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Podał, że zlecił swojej księgowej sprawdzenie, w jakim terminie i jakie opłaty należy ponieść w związku ze skargą. Wskutek sprawdzenia skarżący ustalił, że w dacie 15 marca 2006r., czyli w dniu kiedy decyzja Głównego Komendanta Policji wpłynęła do kancelarii jego pełnomocnika, należało uiścić wpis w kwocie 200 zł, ale po otrzymaniu wezwania Sądu. Nie był im wiadomym fakt, iż w dniu 17 marca 2006r. uległy zmianie zasady dotyczące uiszczania wpisu.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 lipca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek, mając na uwadze przede wszystkim fakt, iż strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. W ocenie Sądu to miarą fachowej wiedzy pełnomocnika na temat aktualnie obowiązujących przepisów prawnych jest ważona ocena zasadności przywrócenia terminu w niniejszej sprawie.
Na powyższe postanowienie A. G. złożył zażalenie, wywodząc, że w czasie, kiedy składał skargę, program komputerowy LEX nie wykazywał zmian przepisów. W tej sytuacji powinno być uwzględnione to, że skarżący dochował staranności w działaniu, przy czym skarga była złożona ze świadomością, iż nadejdzie wezwanie do uiszczenia wpisu.
Pismem z dnia 21 sierpnia 2006r. Komendant Główny Policji złożył odpowiedź na zażalenie. Podniósł, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie, także o obowiązku wpłacenia wpisu stałego w kwocie 200 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący A. G. uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu w uiszczeniu wpisu od skargi nastąpiło bez jego winy, jak również bez winy jego pełnomocnika.
Wskazać bowiem należy, że § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) stanowiący, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi, utracił moc obowiązującą od dnia 17 marca 2006r. w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006r., sygn. akt SK 11/05 (Dz.U. Nr 45, poz. 322), jako niezgodny z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 2 Konstytucji RP.
Tym samym w dniu złożenia skargi (14 kwietnia 2006r.) nie istniał przepis, który przewidywał wyjątek od jednoznacznej zasady określonej w art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku jednak z faktem, iż orzeczenie TK weszło w życie z dniem ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, przyjąć należy, że stan prawny w tak zasadniczej sprawie jak warunki dopuszczalności skargi, uległ nagłej zmianie. Zmiany te nie mogły być natychmiast uwzględnione w źródłach poznania prawa, takich jak program LEX. Stąd też uprawniony wydaje się wniosek, iż w okresie, kiedy biegł termin do złożenia skargi, zarówno skarżący, jak i jego pełnomocnik mogli nie mieć wiedzy o zmianie regulacji prawnej, co oznacza, iż uchybili terminowi do uiszczenia wpisu w sposób niezawiniony.
W odniesieniu do argumentów przedstawionych w odpowiedzi organu na zażalenie, wskazać należy, iż wprawdzie zaskarżona decyzja zawierała kompleksowe pouczenie o możliwości złożenia skargi oraz o sposobie i warunkach jej wniesienia, w tym zawierała informację, iż podlega wpisowi stałemu w kwocie 200 zł, to jednak nie zawierała pełnej informacji dotyczącej sposobu i trybu uiszczenia tego wpisu.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.