Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 99/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę W. G. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że W. G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w/w decyzję Wojewody M. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] września 2015 r., nr [...] orzekającą o odmowie wymeldowania E. G. z pobytu stałego z lokalu przy ul. Z. [...] w K. Sąd stwierdził, że decyzja odwoławcza została doręczona skarżącemu w dniu 20 listopada 2015 r. (data wynikająca ze zwrotnego potwierdzenia odbioru), natomiast skarga została wniesiona w dniu 22 grudnia 2015 r.
Powołując treść art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd wskazał, że na gruncie niniejszej sprawy ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Wojewody M. upłynął w dniu 21 grudnia 2015 r. Tymczasem skarżący złożył skargę osobiście w siedzibie organu w dniu 22 grudnia 2015 r., a więc dzień po terminie. Nie wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podtrzymując jedynie twierdzenie, że decyzja została mu doręczona w dniu 23 listopada 2015 r.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W. G., domagając się jego zmiany.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Realizacja doręczenia w trybie i na podstawie przepisów zawartych w Rozdziale 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest ważną i mogącą powodować znaczące skutki prawne czynnością procesową, w ramach której określone czynności urzędowe wykonuje doręczyciel. Jakiekolwiek uchybienia budzące wątpliwości co do prawidłowości doręczenia winny być wyjaśnione, a przede wszystkim nie mogą być interpretowane na niekorzyść adresata przesyłki. Nie może mieć miejsca sytuacja, w której ze względu na nieprawidłowości w doręczeniu rozstrzygnięć organów administracji publicznej stronie zostanie zamknięta droga do dochodzenia swych praw przed sądem.
W przedmiotowej sprawie należy wskazać, iż w aktach administracyjnych znajduje się protokół wyjaśnień strony (W. G.) z dnia 2 lipca 2015 r., w którym znajduje się oświadczenie strony o ustanowieniu pełnomocnikiem w sprawie M. S. Uwzględniając powyższe, zaskarżona decyzja z dnia [...] listopada 2015 r. została skierowana na adres pełnomocnika skarżącego. Z akt sprawy wynika, że w dniu 6 listopada 2015 r. przesyłka została awizowana, w dniu 16 listopada awizowana powtórnie, zaś 23 listopada 2015 r. nastąpił zwrot niepodjętej w terminie przesyłki. Jednocześnie jednak na drugiej stronie zwrotnego poświadczenia odbioru figuruje podpis osoby odbierającej przesyłkę (opatrzony stemplem urzędowym z datą 20 listopada 2015 r.), który odpowiada podpisowi strony, znajdującemu się na pozostałych dokumentach zgromadzonych w aktach administracyjnych.
Powyższe wskazuje, że zachodzą uzasadnione wątpliwości co do tego, czy doręczenie przesyłki zawierającej zaskarżoną następnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzję nastąpiło w trybie zastępczym uregulowanym w art. 44 § 4 K.p.a. (zwłaszcza, że w aktach brak jest w/w przesyłki), czy też przesyłka została odebrana przez stronę. Zwrotne potwierdzenie odbioru jest nieczytelne i nie pozwala na jednoznaczne potwierdzenie prawidłowości doręczenia decyzji z dnia [...] listopada 2015 r. Sytuacja ta rzutuje na ocenę dalszego toku postępowania, w tym w szczególności ocenę prawidłowości (w tym terminowości) wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wskazany brak dostatecznie uzasadnia przekonanie, że prawidłowość doręczenia zaskarżonej następnie decyzji budzi wątpliwości, a te nie mogą być rozstrzygnięte na niekorzyść strony skarżącej.
Dokonując ponownego rozpoznania sprawy, Sąd I instancji winien ustalić, czy stwierdzone nieprawidłowości w doręczeniu korespondencji nie spowodowały negatywnych dla strony następstw w postaci uniemożliwienia nadania biegu skardze.
Mając na względzie powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.