Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia skarżącego J. F. od kosztów sądowych oraz oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Sąd przyjął, iż wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, ponieważ skarżący w tej sprawie wniósł skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Szczecinie z dnia 18 listopada 2003 r. w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej, a wobec tego korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Natomiast wniosek o przyznanie adwokata nie jest zasadny, ponieważ jest w stanie ponieść koszty w tym zakresie, a wobec tego nie są spełnione przesłanki określone w art. 246 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dochody skarżącego wraz z żoną wynoszą 1 633 zł netto miesięcznie, zaś wydatki na utrzymanie mieszkania 522 zł miesięcznie. Skarżący mimo wezwania nie przedłożył dowodów, iż na lekarstwa wydaje około 400 zł miesięcznie.
Skarżący w zażaleniu na to postanowienie podniósł zarzut, iż Sąd wadliwie ocenił, że jest w stanie ponieść wydatki na adwokata, a zwłaszcza nie jest trafne stanowisko, iż nie zostało wystarczająco potwierdzone ponoszenie przez skarżącego wydatków na leczenie. Zdaniem skarżącego oddalając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata Sąd naruszył art. 245 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy Sąd uwzględnia dane podane we wniosku, a jeżeli dane te są niewystarczające strona jest obowiązana złożyć na wezwanie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Ponadto Sąd powinien uwzględnić także inne dane wynikające z akt sprawy, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Z akt sprawy wynika, iż skarżący od 1989 r. jest inwalidą II grupy i ma schorzenie, w postaci zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa oraz nadciśnienie tętnicze. Jakkolwiek skarżący nie przedłożył dowodów na okoliczność, w jakiej wysokości ponosi wydatki na leczenie, to z uwagi na stan zdrowia (stwierdzone choroby i zaliczenie do II grupy inwalidów) niewątpliwie wydatki takie ponosi. Uwzględniając tę okoliczność oraz wysokość renty skarżącego i zasiłku przedemerytalnego żony skarżącego, a także wysokość wydatków na mieszkanie, należało dojść do wniosku, iż skarżący nie jest w stanie ponieść wydatków na adwokata bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, w rozumieniu art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oceniając bowiem dochody i wydatki skarżącego, należy przyjąć iż na utrzymanie dwuosobowej rodziny skarżącego pozostaje znacznie poniżej 1000 zł miesięcznie, co uniemożliwia poniesienie wydatków na adwokata.
Odmienna ocen dokonana w zaskarżonym postanowieniu nie jest więc trafna, co uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia w punkcie drugim i przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zwróci się do właściwej okręgowej rady adwokackiej o wyznaczenie adwokata (art. 253 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.