Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 20 maja 2010 r. sygn. akt II SA/Lu 180/10 oddalił skargę Syndyka Masy Upadłości [...] Sp. z o.o. w W. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zaniechania użytkowania obiektu.
Skarżący, pismem z dnia 9 sierpnia 2010 r., wniósł do Sądu skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w związku z nieczytelnym stemplem pocztowym na kopercie w której została nadana skarga kasacyjna, zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2010 r. wezwał pełnomocnika strony skarżącej do nadesłania kserokopii dowodu nadania przesyłki poleconej zawierającej skargę kasacyjną w terminie 7 dni. Powyższe wezwanie nie zostało wykonane przez pełnomocnika strony skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 10 września 2010 r. sygn. akt II SA/Lu 180/10 odrzucił skargę kasacyjną jako wniesioną po terminie.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż związku z nieczytelnym odciskiem stempla pocztowego zawierającego skargę kasacyjną, który decyduje w jakiej dacie złożono w polskim urzędzie pocztowym przesyłkę poleconą Nr R (00) [...], zawierającą skargę kasacyjną, Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do przesłania dowodu nadania przedmiotowej przesyłki, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Termin określony w wezwaniu upłynął bezskutecznie, gdyż pełnomocnik nie usunął braku formalnego skargi kasacyjnej. Wobec faktu, że pełnomocnik strony nieudokumentował kiedy omawiana przesyłka została nadana, Sąd – ustalając datę złożenia skargi kasacyjnej– przyjął datę widniejącej na prezentacie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnym w Lublinie tj. daty 11 sierpnia 2010 r. Dlatego też, Sąd na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), - dalej p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną.
Skarżący pismem z dnia 20 września 2010 r. wniósł zażalenie na wyżej wskazane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 września 2010 r. zarzucając naruszenie:
- art. 49 § 1 p.p.s.a przez błędną wykładnię i bezpodstawne przyjęcie, że winien on zostać zastosowany w niniejszej sprawie w sytuacji gdy brak dowodu nadania w urzędzie pocztowym przesyłki poleconej zawierającej skargę kasacyjną nie stanowi braku formalnego w rozumieniu naruszonego przepisu;
- art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i pominięcie zawartej w naruszonym przepisie normy prawnej, nakładającej na Sąd obowiązek wskazania rygoru, któremu podlegałaby strona w przypadku niezastosowania się do zarządzenia Przewodniczącego;
- art. 83 § 3 p.p.s.a. przez jego niezastosowanie i bezpodstawne przyjęcie przez WSA w Lublinie, iż datą złożenia skargi kasacyjnej jest data widniejąca na prezentacje Sądu;
- art. 178 p.p.s.a. przez jego błędne zastosowanie, w sytuacji gdy skarżący w ustawowym terminie wniósł skargę kasacyjną oraz brak jest jakichkolwiek przesłanek do przyjęcia, iż czynność ta została dokonana w dniu 11 sierpnia 2010 r. Ustalenie to jest jednocześnie błędem w ustaleniach stanu faktycznego będącego podstawą rozstrzygnięcia zaskarżonym postanowieniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Powołany przepis ma zastosowanie do wszystkich pism w sprawie z zastrzeżeniem, że pouczenie o rygorze pozostawienia pisma bez rozpoznania ma miejsce wtedy, gdy ustawa nie ustanawia innego rygoru. Przewodniczący, wzywając stronę do uzupełnienia lub poprawienia pisma, musi wskazać, jakie dokładnie braki strona ma uzupełnić lub w jaki sposób poprawić pismo, zakreślić siedmiodniowy termin na ich uzupełnienie oraz wyraźnie określić rygor niezachowania terminu. Wezwanie do uzupełnienia braków powinno być jednoznaczne i zrozumiałe dla strony. Niespełnienie tych wymogów pozbawia wezwanie sankcji (por. postanowienie SN z dnia 9 czerwca 1999 r. sygn. akt II RN 6/99).
Uchybienie tym wymaganiom sprawia, że termin do wykonania czynności przez stronę nie zaczyna biec (por. postanowienie SN z 17 listopada 1998 r., III CKN 871/98, LexPolonica nr 399793 oraz postanowienie SN z 17 marca 2003 r., I PZ 158/02, LexPolonica nr 362826, OSNPUS - wkł. 2003, nr 15, poz. 4). W wezwaniu do uzupełnienia braków pisma powinien również zostać określony rygor, polegający na pozostawieniu pisma w aktach sprawy bez nadania mu dalszego biegu. W sytuacji gdy wezwanie do usunięcia braków formalnych pisma budzi wątpliwości co do treści wezwania, nie można z niego wywodzić skutków prawnych niekorzystnych dla strony, zatem niezachowanie któregokolwiek z wyżej wymienionych wymagań pozbawia wezwanie sankcji (por. postanowienie NSA z 19 kwietnia 2007 r., II FSK 598/06, LexPolonica nr 2110479, Lex nr 340231).
W rozpoznawanej sprawie Przewodniczący II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2010 r. wezwał adwokata M. S. do nadesłania kserokopii dowodu nadania w urzędzie pocztowym przesyłki poleconej zawierającej skargę kasacyjną w terminie 7 dni. Zarówno wskazane zarządzenie, jak również pismo Sądu z dnia 11 sierpnia 2010 r. zawierające wezwanie do usunięcia braków skargi kasacyjnej nie zawiera rygoru niezachowania terminu, a więc nie może wywoływać negatywnych skutków dla strony niewypełnienie przez nią wskazanego zarządzenia. Oznacza to, iż WSA w Lublinie błędnie przyjął w zaskarżonym postanowieniu, iż datą złożenia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Lublinie z dnia 20 maja 2010 r. sygn. akt II SA/Lu 180/10 jest data odzwierciedlona na prezentacie Sądu znajdującej się na skardze kasacyjnej z dnia 9 sierpnia 2010 r. Sąd I instancji powinien wyjaśnić, jaka była rzeczywista data wniesienia skargi kasacyjnej (data nadania przesyłki poleconej zawierającej skargę kasacyjną).
Na marginesie należy zauważyć, że do zażalenia z dnia 20 września 2010 r. załączono kserokopię dowodu nadania skargi kasacyjnej, z której wynika, iż nadano ją w dniu 9 sierpnia 2010 r.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. art. 197 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.