Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 239/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. G. i B. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r., znak [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że K. G. i B. G. złożyli skargę na w/w decyzję organu wydaną w przedmiocie udzielenia pozwolenia na przebudowę linii kolejowej nr [...] - szlak [...] od km [...] do km [...]. W skardze K. G. i B. G. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd przytoczył treść art. 61 § 1 oraz 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Podniósł, iż skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadnili w żaden sposób swojego wniosku. Do uwzględnienia wniosku nie jest wystarczające samo ogólnikowe twierdzenie strony, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W związku z powyższym, Sąd orzekł o odmowie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli K. G. oraz B. G., zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, mających wpływ na rozstrzygnięcie, tj. art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, podczas gdy Sąd winien był wstrzymać wykonalność zaskarżonej decyzji, gdyż brak wstrzymania stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (poprzez wykonanie prac, w oparciu o zaskarżoną decyzję, która została wydana na podstawie uchylonej decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji, a dodatkowo błędy i braki projektowe - m.in. brak wymaganych pozwoleń, brak zaprojektowania zjazdów na posesję).
W oparciu o powyższe domagano się zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia na rzecz skarżących kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
W odpowiedzi na zażalenie [...] S.A. z siedzibą w W. wniosła o jego oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadą jest zatem wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd może jednak, stosownie do treści art. 61 § 3 w/w ustawy, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, ograniczając możliwość udzielenia stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch w/w przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl – zw. dalej CBOSA).
We wniosku skarżący podnieśli, iż domagają się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a także spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, powołując się tym samym na obie przesłanki wymienione w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, iż podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest prawidłowe uzasadnienie wniosku oraz zwracano uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy. Obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej, to ona bowiem ma przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14 (dostępne w CBOSA). Nie ulega wątpliwości, że wniosek taki powinien zostać poparty stosownymi dokumentami źródłowymi pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Same obawy skarżących dotyczące niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Sądu I instancji, że ani we wniosku skarżących, ani w aktach sprawy nie ma stosownych argumentów, czy dokumentów wskazujących na grożące skarżącym konsekwencje przekraczające normalne następstwa wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności podniesione przez skarżących nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione, zatem nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Podniesiona w zażaleniu okoliczność, iż zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji, która została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2015 r. nie ma znaczenia na obecnym etapie postępowania, wobec prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt II OSK 721/16 uchylił w/w wyrok i oddalił skargi.
Z przytoczonych powyżej powodów Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił zażalenie.