Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 listopada 2007 r., sygn. akt II OZ 1081/07, oddalił zażalenie D., M., M. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 sierpnia 2007 r., sygn. akt. II SAB/Wr 19/05, odrzucające zażalenie D., M., M. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 lipca 2007 r., sygn. akt II SAB/Wr 19/05 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie z ich skargi na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że zażalenie podlegało oddaleniu bowiem Sąd I instancji, stosownie do art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", zobligowany był do odrzucenia zażalenia sporządzonego osobiście przez stronę.
Wniosek o uzupełnienie powyższego postanowienia wnieśli D., M., M. i J. W. We wniosku skarżący domagają się uzupełnienia postanowienia poprzez udzielenie odpowiedzi na pytanie: "z jakich powodów WSA i NSA nie dopuszcza do merytorycznego rozpoznania sprawy II SAB Wr 19/05" oraz poprzez nakazanie Sądowi I instancji uzupełnienia materiału dowodowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 listopada 2007 r. jest nieuzasadniony.
Zasadą jest, że stosownie do art. 157 § 1 ppsa strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 ppsa przepis ten stosuje się odpowiednio do postanowień.
Z powyższych przepisów wynika, że instytucja uzupełnienia rozstrzygnięcia sądu administracyjnego stosowana jest w wyjątkowej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego orzeczenia, tak by orzeczenie to stało się kompletne.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie z dnia 7 listopada 2007 r. nie pomija żadnej, istotnej dla sprawy, kwestii podlegającej rozpoznaniu. Zarzuty skarżących zawarte we wniosku o uzupełnienie postanowienia, co do zasady, odnoszą się nie do tego konkretnego postanowienia lecz do zagadnień ogólnych w sprawie, a zatem nie mogą być uwzględnione.
Mając na uwadze powyższe, żądanie uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 listopada 2007 r., sygn. akt II OZ 1081/07, jest nieuzasadnione, dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 i 193 ppsa, orzekł jak w sentencji.