Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 206/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym I. R. w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewody P. z [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie przekazania pisma dotyczącego robót budowlanych do właściwego organu.
Wnioskiem z [...] 2009 r. I. R. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
W wyniku rozpoznania sprzeciwu I. R. od postanowienia z dnia 25 września 2009 r. oddalającego wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 października 2009 r., na podstawie 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwanej "p.p.s.a." odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.
Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu wskazał, że sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącej, wynikająca z jej oświadczeń, wskazuje jednoznacznie, że skarżąca jest w stanie nie tylko ponieść niezbędne koszty wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, ale także koszty związane z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru.
W ocenie Sądu, stałe źródła utrzymania skarżącej i jej siostry (renta po mężu w wysokości 2.126 zł miesięcznie) oraz posiadany znaczny majątek w postaci domu o powierzchni 110 m2, mieszkania o powierzchni 72 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 1144 m2 nie uzasadniają niemożności poniesienia przez skarżącą kosztów związanych z opłaceniem wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła I. R. W jego uzasadnieniu podtrzymała wcześniejszą argumentację.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego.
Art. 246 § 1 p.p.s.a. wprost nakłada na stronę obowiązek wykazania, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania /przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym/ lub, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny /przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym/.
Skarżąca I. R., nie wykazała okoliczności, które są niezbędne do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Rodzina skarżącej ma stałe źródło utrzymania w wysokości 2.126 zł miesięcznie oraz majątek nieruchomy.
Skarżąca nie dołożyła wszelkich starań, by w pełny sposób przedstawić swoją sytuację materialną i wykazać, że wniosek przez nią złożony jest zasadny. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, skarżąca wnioskując o przyznanie prawa pomocy nie załączyła m.in. stosownej dokumentacji potwierdzającej przytoczone we wniosku okoliczności dotyczące np. niepełnosprawności siostrzenicy, czy przewlekłej choroby siostry. W związku z powyższym nieuzasadnione jest przekonanie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w postanowieniu.