Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 20 października 2009 r. oddalił wniosek D. i M. W. o wyłączenie sędziów WSA w Warszawie w osobach: Leszka Kamińskiego, Bogusława Cieśli, Małgorzaty Miron, Haliny Kuśmirek, Elżbiety Zielińskiej – Śpiewak, Agnieszki Wilczewskiej – Rzepeckiej, Marioli Kowalskiej.
W dniu 23 listopada 2009 r. (data prezentaty Sądu) do Sądu wpłynęło zażalenie M. W. i J. W. datowane na dzień 16 listopada 2009 r., na ww. postanowienie.
Zarządzeniem o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego z dnia 27 listopada 2009 r., M. W. i J. W. wezwani zostali do uzupełnienia braków formalnych wymienionego zażalenia poprzez uiszczenie wpisu sądowego.
W dniu 28 grudnia 2009 r. M. W. i J. W. złożyli zażalenie na ww. zarządzenie. Kwestie powyższego zażalenia rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 lutego 2010 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II OZ 93/10.
W związku z ww. postanowieniem NSA, M. W. i J. W. wezwani zostali zarządzeniem z dnia 1 marca 2010 r. do wykonania solidarnie zarządzenia z dnia 27 listopada 2009 r.
WSA w Warszawie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia 11 sierpnia 2010 r., stwierdził, że z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego od zażalenia M. i J. W. z dnia 16 listopada 2009 r. na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 20 października 2009 r., zażalenie to należy odrzucić na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Na powyższe postanowienie D., M., J. i M. W. wnieśli zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z treści zażalenia wynika, że skarżący nie zgadzają się z rozstrzygnięciem WSA w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Oznacza to, że do czasu uzupełnienia tego braku sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.) jeżeli w wezwaniu poinformowano stronę o tym rygorze.
W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zastosował w sposób prawidłowy powyższy przepis – odrzucił zażalenie od którego, pomimo wezwania w którym zamieszczono informację o rygorze odrzucenia zażalenia, nie uiszczono wpisu.
Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 orzekł jak w sentencji.