Uzasadnienie
Postanowieniem z 17 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu tego Sądu z 6 kwietnia 2016 r. w ten sposób, że na stronie drugiej uzasadnienia w akapicie 2 i 3 od góry w oznaczeniu strony w miejsce: "J.P." i "J.P." wpisać odpowiednio "S.P." i "S.P.". Postępowanie w sprawie toczy się na skutek skargi S.P. (dalej jako "skarżący") na postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] października 2015 r. w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 kwietnia 2016 r. wystąpiła oczywista omyłka w oznaczeniu strony skarżącej.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Wskazał, że zażalenie wnosi w zakresie "braku nakazania poprawienia postanowienia i przesłania skarżącemu sprostowanego odpisu poprawionego przedmiotowego postanowienia".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Istotą zastosowania tego przepisu jest umożliwienie usunięcia z wyroku (lub postanowieniu) wszelkich jego oczywistych niedokładności czy innych drobnych omyłek.
Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że przepis ten mógł zostać zastosowany w niniejszej sprawie do usunięcia uchybień w postanowieniu z 6 kwietnia 2016 r. Podlegające sprostowaniu błędy stanowiły oczywistą omyłkę pozostającą bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Zmiany dokonane przez Sąd I instancji dotyczyły błędnie wpisanego imienia skarżącego w uzasadnieniu postanowienia, przy czym zarówno w sentencji, jak i na pierwszej stronie postanowienia prawidłowo wpisano imię S. Nie budzi zatem wątpliwości, że to S.P. jest skarżącym w sprawie i jego dotyczyło postanowienie objęte sprostowaniem.
Stosownie do treści art. 156 § 2 p.p.s.a., o sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale rozstrzygnięcia, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Stąd też nie doręcza się stronom postanowienia podlegającego sprostowaniu w prawidłowym brzmieniu. Strona może natomiast wystąpić do Sądu I instancji o umieszczenie na przesłanym jej odpisie wzmianki o sprostowaniu.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.