Uzasadnienie
Postanowieniem z 17 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu tego Sądu z 6 kwietnia 2016 r. w ten sposób, że na stronie drugiej uzasadnienia w akapicie 2 i 3 od góry w oznaczeniu strony w miejsce: "J.P." i "J.P." wpisać odpowiednio "S.P." i "S.P.". Postępowanie w sprawie toczy się na skutek skargi S.P. (dalej jako "skarżący") na postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] października 2015 r. w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.
Postanowieniem z 11 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie z 17 maja 2016 r.
Pismem z 11 listopada 2016 r. skarżący wniósł o sprostowanie uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2016 r. przez zobowiązanie Sądu I instancji do umieszczenia wzmianki o sprostowaniu na odpisie postanowienia tego Sądu z 6 kwietnia 2016 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Istotą zastosowania tego przepisu jest umożliwienie usunięcia z wyroku (lub postanowienia) wszelkich jego oczywistych niedokładności czy innych drobnych omyłek.
Przepis ten nie mógł zostać zastosowany w niniejszej sprawie do usunięcia wskazanych przez skarżącego uchybień w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 październiku 2016 r. Wniosek skarżącego dotyczy bowiem zmiany treści uzasadnienia postanowienia i oceny prawnej tam wyrażonej. Tryb sprostowania pozwala natomiast na wyeliminowanie oczywistych błędów w treści orzeczeń, lecz nie mogą być to błędy dotyczące istoty sprawy. Sprostowanie nie może bowiem prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Oznacza to, że sprostowanie nie może stanowić środka prawnego mającego podważyć lub zmienić ocenę prawną wyrażoną przez sąd administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest ponadto uprawniony do zobowiązania Sądu I instancji do umieszczania wzmianek o sprostowaniu na odpisach rozstrzygnięcia, ponieważ, po pierwsze, kompetencja taka nie wynika z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a po drugie, obowiązek redagowania dalszych odpisów w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu wynika wprost z art 156 § 2 p.p.s.a.
Z tych względów i na podstawie art. 156 § 1 w związku art. 193 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.