Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Rz 1064/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił wniosek M. A. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu Sąd przyjął, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, a przedstawione przez skarżącą okoliczności, jak nieznajomość prawa, stan zdrowia, czy też brak informacji nie przemawiają za brakiem winy w uchybieniu terminu. Ponadto Sąd wskazał, że skarżąca mogła uzyskać informacji dotyczące jej sprawy telefonicznie, a brak takiego działania świadczy o braku staranności w prowadzeniu własnej sprawy.
W zażaleniu na postanowienie z dnia 1 lipca 2005 r. skarżąca wniosła o jego uchylenie i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżąca podniosła, że nie uczestniczyła w rozprawie, jako że stawiennictwo nie było obowiązkowe, w związku z czym nie została poinformowana o terminie i trybie do składania wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ponadto była przekonana, iż po 30 dniach od dnia rozprawy otrzyma odpis sentencji orzeczenia. M. A. podkreśliła, że jest osobą w podeszłym wieku, mocno schorowaną i w życiu codziennym wymaga pomocy osoby drugiej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy w dniu 16 maja 2005 r., na której został wydany wyrok oddalający skargę. Dopiero w dniu 13 czerwca 2005 r. skarżąca telefonicznie zwróciła się do Sądu o udzielenie informacji co do treści wyroku oraz terminu i sposobu jego zaskarżenia. Zwlekanie przez tak długi czas ze zwróceniem się do Sądu o udzielenie informacji trafnie zostało ocenione przez Sąd jako brak staranności skarżącej we własnej sprawie. Kierując się doświadczeniem życiowym należy przyjąć, że strona, która nie bierze udziału w rozprawie we własnej sprawie (stawiennictwo na rozprawie nie jest obowiązkowe), powinna jednak wykazać zainteresowanie wynikiem rozprawy w możliwie najkrótszym terminie. Zaniedbania tego nie może usprawiedliwiać wadliwe przekonanie skarżącej, że orzeczenie Sądu zostanie jej doręczone z urzędu, ani też wiek i stan zdrowia, skoro nie były to przyczyny uniemożliwiające zwrócenie się do Sądu o udzielenie potrzebnych informacji.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie trafnie ocenił, iż uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło z przyczyn zawinionych przez skarżącą, a wobec tego nie ma podstaw do przywrócenia terminu na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił zażalenie.