Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 lipca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 61/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 czerwca 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 61/14 oddalającego skargę B. Ś. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia opłaty legalizacyjnej.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym i stwierdził, że okoliczności podniesione w złożonym wniosku, tj. fakt, że skarżąca uiściła opłatę kancelaryjną a nie złożyła wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 czerwca 2014 r. ponieważ sądziła, że wniesienie przez nią opłaty kancelaryjnej jest jednoznaczne ze sporządzeniem uzasadnienia wyroku, nie uprawdopodabniają braku winy skarżącej w uchybieniu terminowi, nie wskazują także, iż skarżąca nie mogła dokonać czynności w terminie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie B. Ś. wskazała, że w dniu 11 czerwca 2014 r. wpłaciła w terminie na rachunek bankowy Sądu opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł za sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nie złożyła jednak wniosku, ponieważ sądziła, że opłata ta jest jednoznaczna ze sporządzeniem uzasadnienia wyroku. Skarżąca stwierdziła, że miała prawo się pomylić co do zrozumienia, zawartego w,,piśmie" Sądu, pouczenia w tym względzie z tego powodu, że jest ciężko chora na cukrzycę i posiada inne problemy zdrowotne, co uniemożliwiło jej prawidłowe rozumowanie. Wskazała też, że poinformowała WSA, że nie może uczestniczyć w rozprawie ze względu na zły stan zdrowia i w takiej sytuacji Sąd powinien ją powiadomić w ustawowym terminie o oddaleniu jej sprawy. Wniosła o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu (art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności.
Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144).
Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. post. Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98). Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja 1998 r., sygn. akt IV SA 1153/96, brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (np. przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.).
Należy wskazać, że nieuwagi lub zaniedbania strony nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powołując się na art. 86 § 1 p.p.s.a. uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w niedochowaniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, nie wykazała także, że nie mogła dokonać czynności w terminie. Z takim stanowiskiem Sądu I instancji należy się zgodzić. Nie poddając w wątpliwość złego stanu zdrowia na jaki wskazuje skarżąca, stwierdzić należy, że nie uprawdopodobniła ona, aby w terminie otwartym do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło takie nasilenie objawów którejś z jej dolegliwości, że uniemożliwiałoby jej to normalne funkcjonowanie, w tym dokonanie ww. czynności procesowej w terminie bądź alternatywnie posłużenie się osobą trzecią w jej dokonaniu.
Wskazać należy przy tym, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest pismem procesowym o niskim poziomie sformalizowania. Sporządzenie takiego wniosku nie wiąże się z posiadaniem fachowej wiedzy, czy dużym nakładem pracy.
Podać przy tym trzeba, że skarżącej zostało skutecznie doręczone zawiadomienie o terminie rozprawy, wraz z czytelnym pouczeniem, że wyrok oddalający skargę uzasadniany jest jedynie na wniosek strony, złożony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, natomiast wywiedzenie wniesienie skargi kasacyjnej od zapadłego orzeczenia możliwe jest jedynie po otrzymaniu wyroku z uzasadnieniem. Zawiadomienie o rozprawie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 25 kwietnia 2014 r. (k. 48). Ogłoszenie wyroku nastąpiło w dniu 10 czerwca 2014 r., zatem termin 7 – dniowy do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku upływał z dniem 17 czerwca 2014 r., natomiast skarżąca złożyła wniosek w dniu 3 lipca 2014 r.
Wobec powyższych okoliczności zaskarżone postanowienie uznać należy za zgodne z prawem.
W tym miejscu wskazać należy też, że na obecnym etapie postępowania badana jest zgodność z prawem jedynie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a nie merytoryczne aspekty sprawy o nałożenie opłaty legalizacyjnej.
Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić zażalenie.