Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 września 2017 r. (k. 289), sygn. akt II SA/Kr 336/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...]grudnia 2015 r., nr [...]; [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
Sąd uznał, że brak fiskalny skargi nie został uzupełniony przez skarżącego [...] w przepisanym terminie.
Zażalenie na to postanowienie wniósł A.B. w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik B.B-B., M.B-G i J.B. (k. 345).
Skarżący wskazał, że podtrzymuje swoją skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2015 r. i zgłosił zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji. Skarżący domaga się, aby koszty tej sprawy obciążały nie jego lecz państwo jako podmiot odpowiedzialny za popełnione błędy w sprawie. W jego ocenie, brak uiszczenia wpisu przez niego nie kończy sprawy lecz Sąd powinien działać bez względu na to, ponieważ zaskarżone decyzje, jako rażąco naruszające prawo, są nieważne.
Postanowieniem z dnia 16 lutego 2018 r. (k. 416), sygn. akt II SA/Kr 336/16, WSA w Krakowie odrzucił zażalenie A.B. na postanowienie z dnia 22 września 2017 r. Postanowienie to nie zostało zaskarżone.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2017 r. (k. 252), po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie prawa pomocy z wniosku skarżącego A.B., wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 30 marca 2016 r. o uiszczenie wpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 18 lipca 2017 r. (k. 269). Termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi A.B. upłynął bezskutecznie w dniu 25 lipca 2017 r.
Skarżący A.B. nie uzupełnił braku fiskalnego skargi w przepisanym terminie, a zatem zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. jego skarga została prawidłowo odrzucona przez Sąd I instancji.
Odnosząc się do zgłoszonych w zażaleniu zarzutów należy wskazać, że w myśl unormowania art. 220 § 3 p.p.s.a., istotna jest jedynie okoliczność nieuiszczenia wskazanej opłaty, przyczyny tego stanu rzeczy pozostają bez znaczenia dla zastosowania dyspozycji ww. przepisu, a tym samym dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.