Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2017r., sygn. akt II SA/Rz 176/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił M. J. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia 14 grudnia 2016 roku nr... w przedmiocie nakazu rozbiórki sieci teletechnicznej napowietrznej.
Opisaną powyżej decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia 2 września 2016 r., nr... nakazującą M. J. W. C. rozbiórkę sieci teletechnicznej napowietrznej na słupach betonowych na działkach nr ewid. (...) stanowiących pasy drogowe dróg gminnych.
W ślad za skargą na ww. decyzję, skarżąca M. J. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wskazał, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednak stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Sąd wskazał jednak, że przedmiotem wstrzymania mogą być wyłącznie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania, a tym samym takie, które wywołują skutki materialnoprawne (tak m. in. w post. NSA z dnia 23 kwietnia 2013 r. II FZ 193/13, post. NSA z dnia 5 maja 2005 r. I OZ 371/05). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny, lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej, wobec czego nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania.
Dlatego też Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W zażaleniu M. J. zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a., poprzez błędne stwierdzenie, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie akty lub czynności, które wywołują skutki materialnoprawne, a przedmiotowa decyzja nie jest takim aktem. Mając na uwadze powyższy zarzut skarżąca, wniosła o uchylenie przedmiotowego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zatem zasadą jest wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, choć nie musi, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić jednocześnie należy, iż przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienie NSA z dnia 26 października 2011 r., sygn. akt: I OZ 801/11). Wstrzymanie wykonania aktu polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że w niniejsze sprawie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest możliwe, bowiem, jak wyżej wskazano, wykonalność dotyczy aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania. Nie podlegają zatem wykonaniu, a tym samym ochronie tymczasowej, decyzje kasacyjne wydawane na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., takie jak decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 14 grudnia 2016r. Rozstrzygnięcie kasatoryjne ze swej istoty nie wywołuje skutków prawnych, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniających zastosowanie instytucji wstrzymania jego wykonania. Skutki prawne, o których mowa w powyższym przepisie, wystąpić mogą, co do zasady, dopiero wskutek wydania decyzji załatwiającej sprawę administracyjną co do jej istoty (por. postanowienia NSA z: 15.12.2004 r., OZ 805/04; 8.6.2010 r., II OZ 489/10, Lex nr 649157; 16.8.2011 r., I FZ 142/11, Lex nr 864188; 21.1.2011 r., II OZ 3/11, Lex nr 953121; 24.2.2011 r., II OZ 108/11, Lex nr 783950).
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
- - ---------------------- 2