Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 czerwca 2004 r. K. i J. H. oraz C. i S. W. wnieśli skargę na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 26 maja 2004 r. ([...]), który decyzją tą utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Szczecina z dnia 29 grudnia 2003 r., nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na przebudowę, rozbudowę, nadbudowę domu jednorodzinnego z garażem w celu prowadzenia działalności usługowej (agencji reklamowej i pracowni reklamy wizualnej) I. i D. R.. Skarżący równocześnie wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2004 r., sygn. akt II SA/Sz 552/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Zachodniopomorskiego (błędnie określając datę tej decyzji, jako 26 czerwca 2004 r. zamiast 26 maja 2004 r.). W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że możliwość wystąpienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako p.p.s.a.; nie została w żaden sposób udokumentowana przez skarżących. Postanowienie doręczono skarżącym w dniu 24 listopada 2004 r.
W dniu 29 listopada wpłynęło zażalenie skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący twierdzą w nim, że rozbudowa domu będzie faktycznie budową zakładu produkcyjnego i "po wybudowaniu planowanego obiektu pogorszą się warunki użytkowania ich posesji, pogorszy się dostęp do światła dziennego, zwiększy się uciążliwość powodowana przez hałas, wibracje, zanieczyszczenia środowiska", co jest niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i ustawą Prawo budowlane. Skarżący twierdzą także, że wybudowanie obiektu spowoduje nieodwracalne skutki.
W dniu 27 grudnia 2004 r. wpłynęła odpowiedź na zażalenie, wniesiona przez pełnomocnika inwestora D. R., radcę prawnego A. O.. W piśmie tym pełnomocnik powołał dokumenty świadczące o spełnieniu przez inwestora wszelkich wymaganych prawem warunków i wniósł o oddalenie zażalenia, jako bezpodstawnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest uzasadnione. Zgodnie z przywołaną w uzasadnieniu postanowienia Sądu pierwszej instancji argumentacją, brak jest podstaw do uznania, że skarżący wykazali niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków powstałych w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Do uznania, że niebezpieczeństwo takie zachodzi, nie wystarczy powołanie się na przesłanki art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie wystarczy też podniesienie w zażaleniu, że wystąpią określone skutki, np. pogorszenie się dostępu do światła dziennego, czy hałas lub wibracje, jeśli nie zostaną te okoliczności przez skarżących uprawdopodobnione, jako bezpośredni wynik wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżący nie przedstawili dokumentów potwierdzających ich twierdzenia, ani nie przybliżyli motywów, które miałyby świadczyć, że istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia określonych skutków faktycznych. Natomiast wymienione w skardze argumenty, będą badane przez Sąd podczas rozpatrywania skargi na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 26 maja 2004 r. i nie mogą stanowić podstawy do wstrzymania wykonania tej decyzji. Okoliczności sprawy związane z wielkością, charakterem i szkodliwością przedmiotowej inwestycji, przedstawione w zażaleniu, są wyraźnie wyolbrzymione, nie mają pokrycia w aktach sprawy, są wytworem domysłów, przypuszczeń i przyjęcia założeń, że w przyszłości budynek poddany przebudowie i rozbudowie, będzie inaczej wykorzystywany, niż inwestor to deklarował we wniosku o wydanie pozwolenia na budowę.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.