Postanowienie NSA z 14 lutego 2006 r., II OZ 110/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. i M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 listopada 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 12/02 odmawiające skarżącym przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 27 listopada 2001 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania robót budowlanych p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Barbara Adamiak

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 21 listopada 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 12/02 odmówił A. G. i M. S.przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 27 listopada 2001 r. Nr [...], wydaną w przedmiocie nakazania wykonania robót budowlanych.

W uzasadnieniu wskazano, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnili faktu uiszczenia opłaty sądowej przez naklejenie znaków tej opłaty na skardze przesłanej do Sądu w dniu 2 stycznia 2002 r., na co powołali się we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, twierdząc iż strona nie mogła przewidywać zagubienia znaku opłaty, stąd uchybienie terminu do złożenia prawidłowo opłaconej skargi nie zostało zawinione. Wobec powyższego Sąd I instancji stwierdził, iż nie można uznać, aby skarżący uchybili przedmiotowemu terminowi do złożenia prawidłowo opłaconej skargi bez swojej winy.

A. G. i M. S. złożyli zażalenie na to postanowienie podnosząc, że nie mieli możliwości powziąć wiadomości o fakcie nieopłacenia w/w skargi, a tym samym nie mogli w żaden sposób usunąć tegoż braku. Skarżący wskazali ponadto, iż nie jest w niniejszym postępowaniu konieczne udowodnienie podniesionych okoliczności, a jedynie ich uprawdopodobnienie.

Jednocześnie podkreślono, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony jeszcze przed wejściem w życie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a rozpatrywany już na podstawie jej przepisów, co nie znalazło odzwierciedlenia w zaskarżonym postanowieniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.

Wprawdzie – jak podnieśli skarżący – wniosek o przywrócenie terminu faktycznie został złożony jeszcze przed wejściem w życie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednakże obowiązujące wówczas, w zakresie badania przedmiotowego wniosku, przepisy w niemalże identyczny sposób regulowały opisywaną instytucję. Bowiem na mocy art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), przy rozpoznawaniu takiego wniosku odpowiednie zastosowanie znajdowały przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z jego art. 169 § 1 i 2 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek. Jak wskazuje zaś art. 168 § 1 k.p.c., sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona określonej czynności procesowej bez swojej winy.

Biorąc zatem pod uwagę obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego postanowienia przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, regulujące instytucję przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, należy zaznaczyć, że zmiana stanu prawnego w toku niniejszego postępowania, nie mogła wpłynąć niekorzystnie na ocenę złożonego przez strony wniosku.

Bowiem stosownie do art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z 87 § 2 powołanej ustawy, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Natomiast o braku winy można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

W niniejszej zaś sprawie, skarżący powołują się wyłącznie na okoliczność odklejenia się znaków opłaty sądowej, nie uprawdopodobniając tego w jakikolwiek sposób np. przez nadesłanie kserokopii skargi z naklejonymi znakami, zwłaszcza, że na wniesionej do sądu skardze nie ma żadnych śladów potwierdzających fakt naklejania znaków.

Stąd należy podzielić stanowisko, że skarżący nie uprawdopodobnili, aby uchybienie terminu do złożenia należycie opłaconej skargi, nastąpiło bez ich winy.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak wyżej.