Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 listopada 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 2615/22 odrzucił skargę J. J. i B. J. (dalej: skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 września 2022 r., znak DOA.7110.98.2022.KBL w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Wcześniej zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 11 kwietnia 2023 r. wezwano skarżących (solidarnie) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 czerwca 2023 r., sygn. akt II OZ 361/23 oddalił zażalenia skarżących na to zarządzenie.
Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 21 czerwca 2023 r. skarżący zostali wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 11 kwietnia 2023 r. w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący wnieśli zażalenia na zarządzenie dnia 21 czerwca 2023 r., które postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2023 r. zostały odrzucone. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił następnie zażalenia skarżących na to orzeczenie, postanowieniem z dnia 28 września 2023 r., sygn. akt II OZ 540/23.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd wskazał, że wezwanie do wykonania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącym wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach niewykonania wezwania w dniu 1 lipca 2023 r. Termin do uzupełnienia wpisu sądowego upływał zatem w dniu 10 lipca 2023 r. (8 lipca 2023 r. był sobotą).
Z uwagi na przyjęcie, że do dnia 6 października 2023 r. nie zidentyfikowano wpłaty, która mogłaby zostać uznana za uiszczenie wpisu sądowego, Sąd odrzucił skargę w oparciu o art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.; dalej zwanej P.p.s.a.).
Skarżący wniósł zażalenie na wskazane postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
W myśl art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takimi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2). Zgodnie zaś z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a., gdy brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje jej odrzucenie.
Sąd prawidłowo przyjął, że wobec nieuzupełnienia braku fiskalnego skargi podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Odrzucenie skargi poprzedzone zostało wydaniem przez Przewodniczącego Wydziału zarządzenia z dnia 11 kwietnia 2023 r. wzywającego skarżących (solidarnie) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jak też zarządzenia z dnia 21 czerwca 2023 r. wzywającego do wykonania prawomocnego już zarządzenia z dnia 11 kwietnia 2023 r. Podkreślić trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 czerwca 2023 r. (sygn. akt II OZ 361/23) oddalił zażalenia skarżących na zarządzenie z dnia 11 kwietnia 2023 r., zaś postanowieniem z dnia 28 września 2023 r. (sygn. akt II OZ 540/23) oddalił zażalenia skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którym odrzucono zażalenie skarżących na zarządzenie dnia 21 czerwca 2023 r.
Bezspornym jest, że przesyłki z zarządzeniami wzywającymi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono skarżącym w dniu 1 lipca 2023 r., zatem termin do uzupełnienia tego braku fiskalnego, upłynął bezskutecznie w dniu 10 lipca 2023 r. Skoro skarżący nie wykonali zarządzenia w tym terminie i nie uiścili wpisu sądowego od skargi, to Sąd zasadnie ją odrzucił stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2, orzekł jak w sentencji.