Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 lipca 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 883/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił zarządzić połączenie sprawy ze skargi J. J. ze sprawą ze skargi J. S.-Z. wniesionych na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 6 maja 2005 r. utrzymującą w mocy wydaną z up. Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy decyzję z dnia 8 marca 2005 r., nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i zezwolono J. T. na rozbudowę i remont budynku mieszkalnego przy ul. [...] w Warszawie.
Drugim postanowieniem z dnia 27 lipca 2005 r. Sąd oddalił wnioski skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że skarżące we wnioskach o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazały przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powołanej dalej jako p.p.s.a., umożliwiających wstrzymanie przez Sąd decyzji.
Sąd I instancji wskazał, że subiektywne przekonanie skarżących o pogorszeniu się warunków użytkowych ich nieruchomości, sąsiadujących z prowadzoną inwestycją nie może być przesłanką wstrzymania wykonania decyzji. We wnioskach tych, w ocenie Sądu, skarżące nie wykazały niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania, powołane argumenty (zaciemnienie pomieszczeń i konieczność ich doświetlania) nie stanowią ani nieodwracalnych skutków ani przemawiają za koniecznością wstrzymania wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi z powodu niebezpieczeństwa powstania znacznej szkody.
Pismem z dnia 12 sierpnia 2005 r. pełnomocnik obu skarżących, radca prawny D. D. wniosła zażalenie, w którym zarzuca naruszenie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. przez nieuwzględnienie wniosku. Zdaniem skarżących, przedstawiony we wnioskach stan faktyczny uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu tym podniesiono także, że Sąd I instancji domaga się udowodnienia, a nie uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Według zawartych w zażaleniu twierdzeń Sąd w momencie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinien oceniać prawdopodobieństwo uwzględnienia skargi, a podane w skardze argumenty zdaniem skarżących dowodzą zasadności skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy.
Prawdą jest, że rozstrzyganie w kwestii ewentualnego wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu, jest kwestią podlegającą ocenie Sądu. W oparciu o akta sprawy, którymi dysponuje Sąd, biorąc pod uwagę przeciwne stanowiska stron występujących w sprawie, trudno jest jednoznacznie ustalić, czy wykonanie określonego aktu administracyjnego może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, szczególnie w sprawach z zakresu prawa budowlanego. Tym bardziej, że sąd administracyjny jest organem wymiaru sprawiedliwości orzekającym o legalności aktów administracyjnych. Poza tym wstrzymanie wykonania aktu bądź odmowa takiego wstrzymania, mogą powodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, po jednej lub po drugiej stronie.
Dlatego też przed podjęciem rozstrzygnięcia w kwestii ewentualnego wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, Sąd powinien zasięgnąć w tej sprawie opinii u wszystkich uczestników postępowania, jak i od organu, który wydał zaskarżony akt. Poza tym, powinien ocenić wniosek o wstrzymanie wykonania aktu w oparciu o całość przedstawionych akt administracyjnych, a w przypadku braków, żądać ich uzupełnienia.
Rzeczą oczywistą jest, że wnioskujący o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może okoliczności przemawiające za tym, jedynie uprawdopodobnić, a nie udowodnić. Stanowisko wnioskodawcy w tej sprawie jest zawsze subiektywne, rzecz jednak w tym, aby okoliczności przez niego podnoszone stwarzały prawdopodobieństwo możliwości wystąpienia negatywnych konsekwencji, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 ppsa.
W niniejszej sprawie argumentacja wnioskodawczyń o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, została zawarta w obszernych kilku pismach w tym również w skardze.
Jeżeli kwestie podnoszone w tych pismach (zacienienie, zaciemnienie części budynku, zagrożenie konstrukcji budynków mających wspólną ścianę), nie były przedmiotem badań, ekspertyz, opinii biegłych w postępowaniu administracyjnym, to wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w okolicznościach tam podanych, należałoby uznać za uzasadnione i uprawdopodobnione.
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.