Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 22 listopada 2005 r., sygn. akt II OZ 1107/05

Uzasadnienie

Uzasadnienie.

Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2001 r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie odrzucił skargę S. B. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 4 czerwca 2001 r. z uwagi na to, że wnoszący skargę w imieniu skarżącej pełnomocnik będący adwokatem nie uiścił wpisu stałego.

W dniu 23.

10. 2001 r. wpłynął wniosek skarżącej S. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżąca stwierdziła, iż skarga wniesiona została do Sądu wraz z opłatą 10 zł w znaku opłaty sądowej i najprawdopodobniej przy otwieraniu koperty z przesyłką znaczek wypadł przy wyjmowaniu skargi wraz z załącznikami.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek S. B. o przywrócenie jej terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd stwierdził, iż nie ma wątpliwości, iż skargę wniesiono w terminie. Natomiast okoliczności wskazane we wniosku stanowią w ocenie Sądu próbę wykazania wadliwości postanowienia z dnia 17.08.2001 r. W tej sytuacji nawet wykazanie, że rzeczywiście wbrew przyjętym ustaleniom opłata została uiszczona, nie może wywrzeć skutku w postaci przywrócenia terminu, który nie został uchybiony.

Wobec powyższego Sąd I instancji stwierdził, iż sam wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny i jako taki na mocy art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) podlega odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła S. B. zarzucając:

1. - obrazę przepisów postępowania przez zastosowanie art. 88 i odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu,
2. - błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść orzeczenia, przez przyjęcie, że w sytuacji uiszczenia opłaty wraz ze skargą stronie nie przysługuje złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi,
3. - nieuwzględnienie faktu, że Sąd nadał bieg sprawie tj. przyjął dopuszczalność skargi przez zwrócenie się do organu o nadesłanie odpowiedzi na skargę,
4. - obrazę art. 7 ppsa z uwagi na upływ ponad 3,5 roku od złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W konkluzji wniesionego zażalenia skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie "terminu do wniesienia skargi na decyzję..".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Stwierdzić trzeba na wstępie, iż doręczenie odpisu skargi organowi nie zwalnia Sądu od oceny jej wymogów formalnych. Także fakt, iż Sąd I instancji wniosek o przywrócenie terminu w przedmiotowej sprawie rozpoznał ze zwłoką jest rzeczą niewątpliwą i naganną, ale pozostaje to bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia.

Za chybiony należy też uznać zarzut naruszenia art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Tak więc wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej dotyczy tylko takiej czynności, której strona nie dokonała z powodu uchybienia terminu. Wniosek o przywrócenie uchybionego terminu jest aktualny wtedy, gdy strona nie neguje uchybienia terminowi i wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie.

W zażaleniu kwestionującym zasadność przyjętej przez Sąd Wojewódzki oceny o braku podstaw do przywrócenia terminu, skarżąca podobnie jak we wniosku o przywrócenie terminu skierowanym do Sądu I instancji wskazywała, że nie uchybiła terminowi, bowiem czynności, polegającej na uiszczeniu i to w terminie opłaty sądowej, dokonała.

W takiej sytuacji procesowej składanie wniosku o "przywrócenie terminu do wniesienia skargi" było niecelowe i wręcz bezprzedmiotowe. Podkreślić bowiem należy, że Sąd I instancji nie negował nigdy faktu, że skargę wniesiono w terminie.

Pomiędzy zgłoszonym w zażaleniu zarzutem, a konkluzją tegoż zażalenia brak jest logicznego związku. Zażalenie tylko wtedy mogłoby odnieść skutek, gdyby skarżąca - potwierdzając, iż nie uiściła opłaty od wniesionej skargi, wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty (a nie skargi) i wykazała, że wbrew ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu był uzasadniony, bowiem wskazywała na wystąpienie przeszkody, która uniemożliwiła jej uiszczenie opłaty (brak winy w uchybieniu terminu).

Skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu na wystąpienie takiej przeszkody nawet się nie powoływała się, uzasadniając wniosek terminowym uiszczeniem opłaty wraz z wniesieniem skargi.

Sąd Wojewódzki trafnie zatem, w ramach kontroli zachowania warunków dopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu odrzucił ten wniosek podzielając stanowisko skarżącej, iż skargę wniesiono w terminie.

Mając powyższe okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z poźn. zm.) postanowił zażalenie oddalić.