Uzasadnienie
Postanowieniem z 9 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie toczące się ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej jako "Spółka") na uchwałę Sejmiku Województwa Mazowieckiego z 19 grudnia 2016 r. nr 209/16 w przedmiocie planu gospodarki odpadami.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczy się postępowanie w sprawie IV SA/Wa 837/17, którego przedmiotem jest ocena legalności rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Mazowieckiego z 26 stycznia 2017 r., którym organ nadzoru stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały Sejmiku Województwa Mazowieckiego z 19 grudnia 2016 r. nr 209/16. Z tej przyczyny Sąd I instancji zawiesił postępowanie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Spółka.
Spółka zarzuciła naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 - zwanej dalej "p.p.s.a.") przez jego wadliwe zastosowanie. Ponadto Spółka zarzuciła naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. przez takie sformułowanie uzasadnienia postanowienia, z którego nie wynika, z jakich przyczyn Sąd I instancji stwierdził, że w sprawie zaistniały przesłanki zastosowania art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Rozstrzygnięciem nadzorczym z 26 stycznia 2017 r. Wojewoda Mazowiecki stwierdził nieważność zaskarżonej w tej sprawie uchwały. Skargę na to rozstrzygnięcie wniosło Województwo Mazowieckie. Oznacza to, że rozpoznanie przez Sąd I instancji skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Mazowieckiego stanowi zagadnienie wstępne dla rozstrzygnięcia tej sprawy. Między tymi sprawami istnieje bowiem bezpośredni związek. Ewentualne prawomocne oddalenie skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Mazowieckiego oznaczać będzie, że Sąd I instancji nie będzie miał możliwości rozpoznania skargi wniesionej w tej sprawie, ponieważ brak będzie przedmiotu zaskarżenia w postaci uchwały Sejmiku Województwa Mazowieckiego z 19 grudnia 2016 r. nr 209/16. Oznacza to, że Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i na tej podstawie zawiesił postępowanie.
Na uwzględnienie nie zasługiwał zarzut zażalenia dotyczący naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jest lakoniczne, ale uchybienie to nie miało wpływu na rozstrzygnięcie, ponieważ, jak już wyżej wskazano, Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że postępowanie w tej sprawie należało zawiesić do czasu zakończenia postępowania w sprawie IV SA/Wa 837/17.
Z tych względów i na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.