Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącego J. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 12 kwietnia 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zażalenie to zostało sporządzone osobiście przez skarżącego, a więc przez osobę nieuprawnioną do jego sporządzenia. Z tego też względu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718) orzeczono jak na wstępie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. K., wskazując jako podstawę prawną "art. 45 Konstytucji, Kpk, Kpc, KK.... i inne".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stwierdzić przede wszystkim trzeba, że zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną powinno na podstawie art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a. zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sporządzenie, jak w niniejszej sprawie, zażalenia przez samą stronę, niebędącą jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych oznacza, że nie został spełniony obowiązek ustawowy z art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Strona skarżąca nie miała, bowiem wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowego zażalenia. Prawidłowym było, zatem odrzucenie przez Sąd pierwszej instancji wniesionego w warunkach rozpoznawanej sprawy zażalenia. Limitowanie podmiotów uprawnionych do składania określonych środków zaskarżenia znajduje swoje umocowanie w przepisach ustawy, która pozostaje wiążąca tak dla Sądu, jak i stron postępowania.
Z przedstawionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.