Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przyznał M. M. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 28 stycznia 2005 r., uznając, że skarżący spełnia przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd podkreślił, że skarżący jest bezrobotny, a utrzymuje się wyłącznie z zasiłku celowego w wysokości 200 zł. przyznanego na zakup żywności i odzieży.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła uczestniczka postępowania E. M., podnosząc, żę skarżący pracuje "na czarno", a dodatkowo "sprzedaje na targu i po wioskach kosmetyki damskie i męskie oraz zegarki i cukierki" uzyskując stały dochód. W odpowiedzi na zażalenie skarżący M. M. podniósł, że złożone przez niego oświadczenia w tym postępowaniu dotyczące uzyskiwanych dochodów są zgodne z prawdą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 249 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. W sprawie niniejszej E. M. ponownie wniosła o uchylenie postanowienia przyznającego skarżącemu prawo pomocy, lecz pomimo wskazania przez Sąd w uzasadnieniu postanowienia z dnia 8 lipca 2005 r., iż podstawą zmiany postanowienia o prawie pomocy jest wskazanie lub choćby uprawdopodobnienie sytuacji, która nie uprawnia wnioskującego do skorzystania z prawa pomocy, ponownie nie uprawdopodobniła podnoszonych w zażaleniu twierdzeń.
Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.