Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 września 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 585/11, odrzucił sprzeciw W. N. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 16 sierpnia 2011 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 grudnia 2010 r., nr DSO/WEL-6102-25/10 w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że sprzeciw złożony przez skarżącą został wniesiony z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego łożenia co uzasadniało jego odrzucenie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła W. N. wskazując na zły stan zdrowia i wnosząc o przyznanie jej prawa pomocy w żądanym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 259 § 1 p.p.s.a. od postanowień referendarzy sądowych, wydanych na posiedzeniu niejawnym co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia.
Zgodnie z § 2 sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z akt sprawy wynika, że postanowienie referendarza sądowego z dnia 16 sierpnia 2011 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, zostało doręczone W. N. w dniu 1 września 2011 r. (potwierdzenie odbioru k. 53).
Wobec tego, że termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego upływał w dniu 8 września 2011 r., a sprzeciw został złożony w dniu 14 września 2011 r., prawidłowym było jego odrzucenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.
Bez znaczenia dla prawidłowości zaskarżonego postanowienia pozostają podniesione przez skarżącą kwestie dotyczące jej aktualnego stanu zdrowia oraz sytuacji materialnej, albowiem odnoszą się one do kwestii merytorycznych, a te nie były przedmiotem rozpoznania przy wydawaniu postanowienia o odrzuceniu sprzeciwu. Skarżąca nie występowała tymczasem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu i nie wykazała, że uchybienie terminowi nastąpiło nie z jej winy.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.