Uzasadnienie
W dniu 5 października 2016 r. P. M. (dalej skarżący) wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] września 2016 r., nr [...], którą uchylono decyzję Burmistrza Strzyżowa z dnia [...] lipca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia na rzecz E. S. warunków zabudowy terenu dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku gospodarczego na garaż i budynek gospodarczy na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości G. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Wobec tego, że skarżący nie uiścił wpisu od skargi Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 4 listopada 2016 r. wezwał skarżącego w trybie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej: "P.p.s.a.") do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący domagając się jego uchylenia lub zmiany. Wskazał, że kwota 500 zł wpisu od skargi została najprawdopodobniej źle wyliczona. Blaszak, którego sprawa dotyczy ma 10 lat a nowy kosztuje około 1000 zł. Jego zdaniem wartość opłaty sądowej przekracza wartość garażu blaszaka. Skarżący kwestionuje sposób i wysokość opłaty sądowej. Skarżący twierdzi, że kwota ta jest barierą do przeprowadzenia w niniejszej sprawie kontroli sądowej przez sąd. Ponadto skarżący wskazał, że nie stać go na zapłatę kwoty 500 zł ponieważ uległ wypadkowi. W przypadku braku zmiany opłaty wniósł o nie obciążanie go tą opłatą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o treść ww. zażalenia uznał, że skarżący wnosi o udzielenie mu prawa pomocy i przeprowadził postępowanie w tym zakresie. Ostatecznie postanowieniem z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1534/16 Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 16 grudnia 2016 r., którym odmówiono skarżącemu prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że rozpatrując zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu Sąd bada czy zarządzenie to zostało wydane zgodnie z prawem tj. czy wskazana została prawidłowa podstawa prawna żądania uiszczenia wpisu od skargi a nadto czy wysokość wpisu została określona zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Podstawą żądania wpisu od skargi był art. 230 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism wszczynających postępowanie zalicza się skargę, skargę kasacyjną, zażalenie oraz skargę o wznowienie postępowania (§ 2).
W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Od uiszczania kosztów sądowych, do których zalicza się wpis, zwolnione są podmioty i rodzaje spraw wskazane w art. 239 § 1 i 2 P.p.s.a. W pkt 4 § 1 tego przepisu wskazano, że wpisu nie ma obowiązku uiszczać strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.
Wyjaśnić należy, że w niniejszej sprawie do czasu rozpatrzenia prawa pomocy nie było możliwe rozpatrzenie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające do uiszczenia wpisu albowiem przyznanie prawa pomocy powodowałoby niezasadność wezwania do uiszczenia wpisu. Skoro jednak wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych tj. o przyznanie prawa pomocy został rozpatrzony odmownie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 16 grudnia 2016 r. a następnie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1534/16, który prawomocnie orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia referendarza, to przesądzono tym samym, że skarżący nie uzyskał prawa pomocy w niniejszej sprawie i powinien uiścić wpis od skargi. Zatem stało się możliwe rozpatrzenie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 listopada 2016 r. wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł.
Wbrew temu co podnosi skarżący w zażaleniu wpis od wniesionej przez niego skargi został określony prawidłowo bowiem wniesiona przez niego skarga dotyczyła sprawy z zakresu zagospodarowania przestrzennego. Potwierdza to przedmiot zaskarżonej decyzji - decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] września 2016 r., nr [...], którą uchylono decyzję Burmistrza Strzyżowa z dnia [...] lipca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia na rzecz E. S. warunków zabudowy terenu dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku gospodarczego na garaż i budynek gospodarczy na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości G. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W związku z tym stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 ww. rozporządzenia należało określić wpis od skargi na kwotę 500 zł, jak też uczyniono.
Wskazany wpis prawidłowo został określony jako wpis stały stosownie do art. 231 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Skoro sprawa nie dotyczy należności pieniężnych a warunków zabudowy terenu to należało ustalić wpis stały. Twierdzenie skarżącego o niewielkiej wartości budynku, którego dotyczy zaskarżona decyzja nie ma znaczenia dla określenia wpisu od wniesionej skargi.
Przewodniczący Wydziału postąpił właściwie wzywając skarżącego w trybie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, określonej zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 ww. rozporządzenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.