Uzasadnienie
T. O. (dalej jako skarżąca) w piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 911/14 wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm. – dalej jako rozporządzenie).
Skarżąca w terminie do uiszczenia wpisu wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Jednocześnie złożyła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 maja 2014 r., wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu opisała swoja ciężką sytuację materialną – jedyny dochód to skromna emerytura 1200 zł brutto. Wskazała na swój zaawansowany wiek – 88 lat i zły stan zdrowia. Zaznaczyła, że koszty ponoszone na leczenie i utrzymanie powodują, że nie jest w stanie ponieść kosztów wpisu sądowego. Wydatek ten stanowiłby znaczny ubytek w jej budżecie domowym.
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 12 czerwca 2014 r. przyznała skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie.
W tych okolicznościach Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 14 lipca 2014 r. zwrócił się do skarżącej czy wobec przyznania jej prawa pomocy podtrzymuje zażalenie na zarządzenie z dnia 15 maja 2014 r. W odpowiedzi skarżąca podtrzymała wcześniej zajęte stanowisko.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do uiszczenia opłaty obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 P.p.s.a.), a takim pismem jest, między innymi, skarga (art. 230 P.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując zażalenie skarżącej z dnia 3 czerwca 2014 r. na zarządzenie z dnia 15 maja 2014 r. wzywające skarżącą do uiszczenia wpisu od złożonej skargi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, stwierdza, że wezwanie przez Sąd wojewódzki T. O. do uiszczenia wpisu, na tym etapie postępowania, było prawidłowe. Wynika to wprost z na treści § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), który stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. Przewodniczący Wydziału określając wysokość wpisu od skargi postąpił zgodnie z przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z przepisami ww. rozporządzenia.
Wskazane przez skarżącą argumenty odnośnie do jej sytuacji materialnej i zdrowotnej nie mogą być podstawą do uchylenia skarżonego zarządzenia. Dopiero zarzut wskazujący na okoliczność, że Przewodniczący Wydziału określił wysokość wpisu odmiennie od zapisów rozporządzenia, w ogóle nie określił wpisu kiedy był do tego zobowiązany czy też określił wpis, kiedy strona korzystała z ustawowego zwolnienia od kosztów art. 239 P.p.s.a. stanowić może skuteczną podstawę do uchylenia zażalenia w przedmiocie wpisu.
Podsumowując, Przewodniczący Wydziału, wzywając skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym w wysokości 100 zł, postąpił prawidłowo.
NSA pragnie wyjaśnić, że w okolicznościach niniejszej sprawy, kiedy skarżąca uzyskała zwolnienie z kosztów sądowych na mocy udzielonego jej prawa pomocy, skarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału po uprawomocnieniu się postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 czerwca 2014 r. straciło rację bytu. Zatem przedmiot zaskarżenia przestał wywierać skutek prawny, nie nakładał już obowiązku uiszczenia wpisu, z którego skarżąca została zwolniona. Sąd jednak nie mógł nie rozpoznać zażalenia. Mając na uwadze zasadę szybkości postępowania z art. 7 P.p.s.a. Przewodniczący Wydziału wystosował zapytanie do skarżącej czy podtrzymuje swoje zażalenie na zarządzenie z dnia 15 maja 2014 r. W razie jego cofnięcia można by szybciej rozpoznać skargę. Tak się jednak nie stało i konieczne było rozpoznanie zażalenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.