Uzasadnienie
I. B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2007 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od w/w skargi.
Wezwanie zostało zwrócone do Sądu w dniu 28 marca 2007 r. z uwagi na niepodjęcie przesyłki w termie po dwukrotnym jej awizowaniu.
Następnie, stosownie do zarządzenia Przewodniczącego, w dniu 6 kwietnia 2007 r., przesłano do skarżącej kserokopię wezwania do uiszczenia wpisu, informując ją jednocześnie, że wezwanie zostało prawidłowo awizowane i należy je uznać za skutecznie doręczone.
Pismem z dnia 2 maja 2005 r., uzupełnionym następnie pismem z dnia 25 maja 2007 r., skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 28 lutego 2007 r. wskazując, iż nie odebrała w/w zarządzenia z winy poczty, co w konsekwencji uniemożliwiło jej wniesienie zażalenia na to zarządzenie w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 maja 2007 r., na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2007 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił I. B. przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na zarządzenie z dnia 28 lutego 2007 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.
W uzasadnieniu wskazał, iż doręczenie odpisu w/w zarządzenia należy uznać za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, na jaki złożono przesyłkę w placówce pocztowej, tj. z dniem 27 marca 2007 r., zatem zażalenie na to zarządzenie powinno zostać wniesione do dnia 3 kwietnia 2007 r.
Sąd I instancji nie uwzględnił zarzutu skarżącej dotyczącego nieotrzymania przez nią przesyłki zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, stwierdził bowiem, że skoro w aktach sprawy znajduje się prawidłowo awizowane wezwanie, to należy je uznać za skutecznie doręczone.
W dniu 26 czerwca 2007 r. skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w którym ponownie wskazała, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi nie zostało jej doręczone wyłącznie z winy poczty, która wielokrotnie pozostawia przeznaczoną dla niej korespondencję w skrzynkach sąsiadów, natomiast druki awizo są nieprawidłowo wypełniane przez listonosza. Skarżąca dodała, że jest w posiadaniu dowodów, że awiza, w tym awiza z marca 2007 r. były wypełnione nieprawidłowo. Ponadto, I. B. wyjaśniła, że w dniu 28 marca 2007 r. odebrała na poczcie dwie przesyłki polecone, a ponieważ ilość posiadanych zawiadomień awizo przewyższała ilość otrzymanej korespondencji upewniła się u pracownika urzędu, czy wydano jej wszystkie przesyłki. Jednakże po uzyskaniu twierdzącej odpowiedzi, nadal czekała na pismo z Sądu.
Dodatkowo w dniu [...] września 2007 r. skarżąca przesłała kopię skierowanego do niej pisma Dyrektora Oddziału Rejonowego Poczty Polskiej, z którego wynika, iż w okresie od 28 lutego 2007 r. do 29 marca 2007 r. w Urzędzie Pocztowym [...] odnaleziono jedną przesyłkę poleconą przesłaną na adres skarżącej z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o nr [...]. Przesyłka ta była dwukrotnie awizowana: w dniu 12 marca 2007 r. i w dniu 20 marca 2007 r., a następnie została zwrócona do nadawcy w dniu 28 marca 2007 r. z adnotacją "Nie podjęto w terminie".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W judykaturze już od dawna przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy.
Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W przedmiotowej sprawie jako przyczynę uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia skarżąca wskazuje nieprawidłowości w funkcjonowaniu urzędu pocztowego, w wyniku czego nie otrzymała zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, a w konsekwencji nie miała możliwości złożenia zażalenia na to zarządzenie. Z analizy akt sprawy wynika jednak, iż skarżąca pomimo powoływania się na dowody potwierdzające uchybienia poczty polegające m. in na nieprawidłowym wypełnianiu zawiadomień awizo, dowodów takich nie przedstawiła. W szczególności, za dowód taki nie można uznać pisma Dyrektora Oddziału Rejonowego Poczty Polskiej z dnia [...] czerwca 2007 r., potwierdza ono bowiem jedynie fakt awizowania przesyłki zawierającej zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 lutego 2007 r. i jej zwrotu do nadawcy, natomiast w żaden sposób na podstawie w/w pisma nie można wywieść, aby awizo dotyczące tej przesyłki było nieprawidłowo wypełnione.
Nie może również stanowić dowodu potwierdzającego uchybienia poczty w awizowaniu przesyłki z Sądu podnoszona przez skarżącą okoliczność, że w dniu 28 marca 2007 r. przesyłki tej nie było już na poczcie, należy bowiem podkreślić, że był to dzień jej zwrotu do nadawcy z powodu niepodjęcia w terminie, który upłynął w dniu 27 marca 2007 r.
W tej sytuacji wskazana przez skarżącą przyczyna uchybienia terminu do złożenia zażalenia na zarządzenie w przedmiocie uiszczenia wpisu od skargi nie może zostać uwzględniona, a tym samym prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż brak jest podstaw do przywrócenia tego terminu.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.