Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek F. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w sprawie ze skargi na rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 26 lutego 2004 r. w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stosunków wodnych na gruncie.
Jak wskazał w uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji, skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie podał żadnego uzasadnienia. Ponadto, skoro zaskarżoną decyzją odmówiono nakazania przywrócenia do stanu poprzedniego stosunków wodnych na gruncie, to decyzja ta nie podlega wykonaniu.
W dniu 19 lipca 2005 r. F. K. wniósł zażalenie na ww. postanowienie.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący zaprzeczył jakoby nie uzasadnił wniosku. Powołując się na przepisy ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229 ze zm.) ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie wykazano w nim, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa.
Większość argumentacji zawartej w zażaleniu dotyczy przedmiotu wniesionej skargi i nie może być rozpatrywana w sprawie zgłoszonego wniosku. Uwzględnienie żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu uzależnione jest od wykazania przez wnioskodawcę, iż spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarżący zaś, składając wniosek, w ogóle go nie uzasadnił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie miał więc podstaw do wstrzymania wykonania decyzji.
Ponadto, jak to zasadnie podniesiono w motywach postanowienia, zaskarżona decyzja nie może spowodować skutków określonych w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej nakazania przywrócenia stosunków wodnych na gruncie, nie mogłoby wywołać skutku w postaci wstrzymania realizacji przyznanych uprawnień bądź wypełniania nałożonych obowiązków, lecz sprowadzałoby się do zawieszenia mocy skarżonego aktu nie wywołującego skutków materialnoprawnych.
Argumenty podniesione w zażaleniu nie mogą zmienić oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego co do zasadności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten ocenia bowiem orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pod kątem zaistnienia bądź nie okoliczności, o których mowa w art. 184 i 185 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W zażaleniu skarżący podniósł jedynie argumenty odnoszące się do legalności (zgodności z prawem) zaskarżonej decyzji. Ta kwestia zostanie rozstrzygnięta po merytorycznym rozpoznaniu skargi.
Wobec powyższego, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.