Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2005r., sygn. akt II SA/Kr 418/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek K. A. o ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał m.in., że sytuacja finansowa skarżącego jest ustabilizowana. Posiada własny dom, samochód osobowy, nieruchomość rolną o pow. 1,50 ha i stały dochód w wysokości 1.085 zł miesięcznie. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostają ze skarżącym dwaj synowie. Łączny miesięczny dochód rodziny skarżącego wynosi 4.384 zł, co pozwala na poniesienie kosztów adwokata z wyboru.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył K. A., kwestionując odmowę uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy i podnosząc szereg kwestii związanych z rozpoznawaną sprawą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy Sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarżący nie wykazał, że nie dysponuje wystarczającymi środkami finansowymi na poniesienie kosztów zastępstwa procesowego, gdyż wskazany dochód umożliwia w pełni poniesienie takich wydatków bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Ocenie tej nie można zarzucić, że jest niesłuszna, albowiem stosunkowo wysokie dochody rodziny wnioskodawcy uniemożliwiają uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.