Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SA/Po 495/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Poznaniu odrzucił skargę M. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WWINB) z dnia [...] kwietnia 2018 nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych czynności.
W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący złożył skargę do WSA w Poznaniu na ww. decyzję WWINB z dnia [...] kwietnia 2018 r.
Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł., na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (wówczas: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, "Ppsa") w zw. z treścią § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, rozp. z 2003), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skierowane na adres wskazany przez skarżącego jako adres do korespondencji. Przesyłka sądowa była dwukrotnie awizowana i nie została podjęta w terminie. Skuteczne doręczenie wezwania w ramach doręczenia zastępczego nastąpiło w dniu 28 czerwca 2018 r. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego.
Wobec wskazanych okoliczności sąd pierwszej instancji, na mocy art. 220 § 3 Ppsa, skargę odrzucił.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. M., wnosząc o jego uchylenie, prawidłowe doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi przez WSA w Poznaniu oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.
Żalący kategorycznie zaprzecza, ażeby zostało mu doręczone awizo informujące o przesyłce poleconej, zaadresowanej do niego. Podkreśla, że z tego powodu złożył w placówce pocztowej reklamację. Dodatkowo wskazuje, że w chwili kiedy otrzyma pismo stanowiące odpowiedź na reklamację niezwłocznie złoży je do akt niniejszej sprawy.
Zarządzeniami sędziego NSA z dnia 14 listopada 2018 r. i 18 grudnia 2018 r. wezwano M. M. i Pocztę Polską (Urząd Pocztowy [...]) do nadesłania, w terminie 7 dni, pism stanowiących reklamację M. M. o przesyłce zawierającej odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Poznaniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i odpowiedzi na nią.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 73 § 4 Ppsa (aktualnie: t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu o którym mowa w § 1 tego przepisu, a więc okresu czternastu dni na jaki składa się pismo w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w przypadku niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany przepisami art. 65 – 72 Ppsa przy jednoczesnym pozostawieniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 73 § 2 tej ustawy. Przepis ten z kolei określa, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia powiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej. W przypadku niepodjęcia pisma pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni do dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w palcówce pocztowej (art. 73 § 3 Ppsa).
Jak wynika z analizy odcisków stempli pocztowych, adnotacji pracownika poczty oraz nadesłanej odpowiedzi Poczty Polskiej na reklamację złożoną przez skarżącego wskazać należy, że zwrotne poświadczenie odbioru załączone do korespondencji zawiera adnotację, iż przesyłki nie podjęto z placówki pocztowej. Z otrzymanych wyjaśnień Urzędu Pocztowego [...] oraz systemu śledzenia przesyłek wynika, że przedmiotowa przesyłka została awizowana po nadejściu do w/w placówki w dniu 13 czerwca 2018 r. – zawiadomienie zostało włożone do skrytki pocztowej nr [...], którą wynajmuje w placówce pocztowej skarżący. Powtórne zawiadomienie zostało sporządzone w dniu 21 czerwca 2018 r. i umieszczone tego dnia w w/w skrytce pocztowej. Na dowód tego na samej kopercie widnieje odcisk stempla świadczący o dokonaniu powtórnego awizowania w dniu 21 czerwca 2018 r. oraz o niepodjęciu przesyłki w terminie i jej zwrocie do nadawcy przez placówkę pocztową w dniu 29 czerwca 2018 r. Przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną skarżącemu w dniu 28 czerwca 2018 r. Na podstawie tych informacji brak jest uzasadnionych podstaw do stwierdzenia, aby czynności podejmowane przez doręczyciela, zmierzające do doręczenia przesyłki skarżącemu były niezgodne lub uchybiały procedurze opisanej w powołanym art. 73 § 2 i 3 Ppsa. Nie są w tym zakresie wystarczające podnoszone w uzasadnieniu zażalenia argumenty skarżącego o okolicznościach nie otrzymania awizo informującego o oczekującej na skarżącego korespondencji.
Procedurą zmierzająca do obalenia domniemania jest m.in. przeprowadzenie procedury reklamacyjnej. Jak wynika z nadesłanych – na wezwanie sędziego NSA - dokumentów załączonych do akt sprawy, skarżący złożył w placówce pocztowej reklamację (10 września 2018 r.). Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że złożona przez skarżącego reklamacja wszczynająca procedurę reklamacyjną w swojej treści nie wskazuje nr przesyłki, której ta reklamacja dotyczy. Zgodnie zaś z aktami sprawy, reklamacja powinna wskazywać korespondencję o nr ([...] – taki nr przesyłki ma koperta z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi (k. 16). Tym niemniej Naczelny Sąd Administracyjny powołanym wyżej zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2018 r. sam zwrócił się do Poczty Polskiej, podając przy tym o jaką konkretnie przesyłkę chodzi.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że dla podważenia dowodu urzędowego, na którym oparł się sąd pierwszej instancji odrzucając skargę, nie jest wystarczające samo zaprzeczenie adresata, konieczne jest w tym względzie poparcie jego stanowiska stosownymi dowodami. W tym zakresie, nadesłane pismo Poczty Polskiej S.A. nie stanowi takiego dowodu, gdyż nie wynika z niego okoliczność, na którą powołuje się skarżący, tj. brak doręczenia awizo przesyłki poleconej nadanej przez WSA w Poznaniu. Wobec nieskutecznego podważenia dokumentów urzędowych i nie wykazanie, że brak było zawiadomienia o złożeniu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu w placówce pocztowej, wszelkie adnotacje zamieszczone na zwróconej przesyłce opatrzone stosownymi pieczątkami i podpisami mają walor dokumentu urzędowego, a zatem stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że ustalenia sądu pierwszej instancji dotyczące doręczenia zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki – zarządzenia z dnia 30 maja 2018 r. były prawidłowe i wystarczające do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, a nadesłana odpowiedź Poczty Polskiej na złożoną reklamację tego nie obaliła. Skoro skarżący nie uiścił wpisu od skargi w zakreślonym przez sąd terminie, to skarga w myśl art. 220 § 3 podlegała odrzuceniu.
Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, postanowił jak w sentencji.