Uzasadnienie
Postanowieniem z 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 756/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 8 marca 2017 r. oddalającego skargę J. W. i A. W. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej nakazującej rozbiórkę dobudowanego pomieszczenia.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony J. W. 24 kwietnia 2017 r. W dniu 25 maja ustanowiony z wyboru pełnomocnik skarżącego wniósł do tamtejszego Sądu skargę kasacyjną od w/w wyroku, która nie zawierała wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Sąd przytoczył treść art. 177 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Stosownie zaś do art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wskazując, że skuteczne doręczenie skarżącemu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło 24 kwietnia 2017 r., zaś trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 24 maja 2017 r., złożenie tej skargi w dniu 25 maja 2017 r. stanowiło o uchybieniu terminu, przy czym w skardze nie zawarto wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. W tej sytuacji skargę kasacyjną należało, w ocenie Sądu, odrzucić.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. W., zarzucając mu:
- 1. naruszenie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędne uznanie, że skarga kasacyjna została złożona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, podczas gdy złożono ją w terminie i powinna zostać przyjęta do rozpoznania,
- 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę rozstrzygnięcia, polegający na przyjęciu, że skarga kasacyjna podlega odrzuceniu z mocy prawa z powodu nie zachowania terminu do jej złożenia i jednocześnie nie złożenia wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, podczas gdy pełnomocnik nie zawarł w skardze kasacyjnej takiego wniosku, gdyż według zapewnień skarżącego zaskarżony wyrok wraz z uzasadnieniem został przez niego odebrany w dniu 25 maja 2017 r., wobec czego złożenie skargi kasacyjnej w dniu 25 maja 2017 r. nastąpiło z zachowaniem ustawowego terminu do jej wniesienia.
W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych, nakazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie zwrócenie się do operatora pocztowego Poczta Polska S.A. o przedstawienie potwierdzenia elektronicznego statusu przesyłki poleconej kierowanej do skarżącego z wyrokiem tego Sądu z 8 marca 2017 r. wraz z uzasadnieniem, przeprowadzenie dowodu z odpowiedzi uzyskanej od operatora pocztowego na okoliczność ustalenia prawidłowej daty odbioru przesyłki, dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentacji dotyczącej reklamacji doręczenia przesyłki pocztowej skarżącemu, która zostanie Sądowi niezwłocznie przedstawiona po otrzymaniu odpowiedzi przez skarżącego od Poczty Polskiej. Na wypadek, gdyby okazało się, że skarżący odebrał pismo w dniu 24 kwietnia 2017 r. wnioskowano o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Prawomocnym postanowieniem z 1 sierpnia 2017 r. odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawowy termin na wniesienie skargi kasacyjnej określa art. 177 § 1 p.p.s.a., zakreślając go na trzydzieści dni od doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem. Na konsekwencje uchybienia temu terminowi wskazuje art. 178 p.p.s.a., wiążąc taką sytuację z koniecznością odrzucenia przez wojewódzki sąd administracyjny wniesionej skargi kasacyjnej.
Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że odpis zaskarżonego orzeczenia wraz z uzasadnieniem skarżący otrzymał w dniu 24 kwietnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru), zaś skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 8 marca 2017 r. została wniesiona przez skarżącego w dniu 25 maja 2017 r., co aktualizowało obowiązek odrzucenia takiej skargi kasacyjnej jako wniesionej z uchybieniem ustawowego terminu. Argumentacja zawarta w zażaleniu odnośnie informacji przekazanej pełnomocnikowi przez skarżącego o dacie otrzymania przesyłki zawierającej odpis zaskarżonego orzeczenia wraz z uzasadnieniem nie podważa ustawowych konsekwencji uchybienia terminowi do wniesienia środka zaskarżenia. Kwestia przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem z 1 sierpnia 2017 r. odmawiającym przywrócenia tego terminu.
Skarżący nie podjął kroków w celu zainicjowania postępowania reklamacyjnego i nie przedstawił żadnych dokumentów, które mogłyby podważyć domniemanie prawidłowości doręczenia przesyłki sądowej płynące z urzędowego dokumentu jakim jest zwrotne poświadczenie odbioru.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.