Uzasadnienie
Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, w dniu 17 marca 2005 r. pismem z dnia 12 marca 2005 r. J. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowienia adwokata. Skarżący wskazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, a charakter sprawy wymaga pełnomocnika z urzędu.
Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie kwestia zwolnienia od kosztów sadowych wynoszących na obecnym etapie 10 zł i ustanowienia adwokata z urzędu była przedmiotem wnikliwego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i Naczelny Sąd Administracyjny i ostatecznie została rozstrzygnięta postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2004 r. (sygn. akt OZ 647/04). Żaden z sądów administracyjnych nie znalazł podstaw do przyznania prawa pomocy.
We wniosku z dnia 12 marca 2005 r. skarżący nie podał żadnych nowych okoliczności, które wskazywałyby na zmianę sytuacji finansowe, a w szczególności na jej pogorszenie.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do ponownego rozpatrzenia sprawy związanej z przyznaniem prawa pomocy, gdyż Sądy Administracyjne zajmowały się już tą kwestią i prawomocnie ją rozstrzygnęły. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 marca 2005 r. odrzucił J. S. o przyznanie prawa pomocy.
Pismem z dnia 5 kwietnia 2005 r. J. S. złożył na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie, w którym wniósł, iż udowodnił sądowi, że kosztów nie jest w stanie ponieść. Dodał, że syn uległ wypadkowi, wymaga stałej opieki. Otrzymuje 420 zł zasiłku. Skarżący i jego żona nie pracują z uwagi na stan zdrowia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z konstrukcji tego przepisu wynika, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.
W niniejszej sprawie należy podzielić pogląd, iż skarżący J. S. w ponownie złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy nie podał nowych okoliczności, które wskazywałyby iż jego sytuacja materialna uległa zmianie. Nie zmieniają takiej oceny wniosku także argumenty podniesione w zażaleniu. Wobec powyższego aktualnie pozostają stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2004 r. (sygn. akt OZ 647/04), którym Sąd oddalił zażalenie J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2004 r. o oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W takiej sytuacji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 2005 r. o odrzuceniu wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy należy uznać za wydane prawidłowo.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 z związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.