Uzasadnienie
Postanowieniem z 10 września 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1697/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł m.in., że natychmiastowe wykonanie decyzji i wyjazd z Polski uniemożliwi mu utrzymywaniu kontaktu z rodziną, zapewnienie jej środków utrzymania i sprawowanie na nią opieki. Skarżący podał, że posiada większość udziałów spółce prawa handlowego; ubiega się o podjęcie legalnej pracy. Otrzymał ofertę pracy, co pozwoli mu na zaspokojenie potrzeb rodziny. Jego rodzina nie jest przygotowana na jego przymusowy wyjazd do kraju pochodzenia. W dodatku w kraju pochodzenia będzie zmuszony zorganizować sobie tymczasowe warunki do życia, a jego powrót do Polski będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków. Wniósł o przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego m.in. opinii psychologicznej, wobec czego jego obecność w kraju jest niezbędna.
Sąd I instancji wskazał, że skarżący złożył dwa odrębne wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – jeden skierowany do organu, a drugi zaś do Sądu.
Postanowieniem z dnia [...] 2014 r. nr [...], Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając to tym, że skarżący notorycznie narusza polski porządek prawny, mimo nakładanych na niego kar, co daje podstawę do uznania, że w przyszłości może stanowić zagrożenia dla ochrony porządku publicznego.
Organ dał zatem wyraz jakie stanowisko zajmuje w sprawie ewentualnego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd podkreślił, że w postępowaniu przed sądem badane są jedynie przesłanki niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez rozstrzygnięcie, którego strona żąda wstrzymania. Oznacza to, że Sąd nie analizuje na tym etapie postępowania całości akt sprawy, a jedynie ocenia, czy przesłanki podane przez stronę stanowią wystarczającą przesłankę do udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu I instancji, skarżący w niniejszej sprawie wykazał, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wydalenie cudzoziemca przed skontrolowaniem przez Sąd decyzji o wydaleniu może, w przypadku uwzględnienia skargi, powodować trudne do odwrócenia skutki w postaci trudności w ponownym sprowadzeniu cudzoziemca na terytorium RP. Pełnomocnik skarżącego podniósł, że w kraju pochodzenia skarżący będzie zmuszony zorganizować sobie tymczasowe warunki do życia. Z uwagi na długoletni okres pobytu w Polsce, w ocenie Sądu, może to być przedsięwzięcie wymagające znacznych sił. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji, która skutkuje wydaleniem (nakazaniem opuszczenia terytorium RP) cudzoziemca, stanowi o zachowaniu standardów rzetelnej procedury i urzeczywistnieniu prawa strony do sądu, które polega nie tylko na samym prawie do rozpoznania sprawy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjny z 26.1.2012 r., II OZ 16/12).
Podniesione we wniosku okoliczności uprawdopodobniają, że wykonanie decyzji w zakresie wydalenia cudzoziemca z terytorium RP spowodują trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 ppsa; k. 46-48 akt sądowych).
Zażalenie na powyższe rozstrzygniecie wywiódł Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców reprezentowany przez radcę prawnego M. B., zarzucając naruszenie art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) przez brak doręczenia pełnomocnikowi Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców odpisu pisma z 22 lipca 2014 r. zawierającego wniosek o wstrzymanie wykonania, co spowodowało, że organ nie miał możliwości zajęcia stanowiska co do zasadności niniejszego wniosku.
Wskazując na powyższe naruszenie organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji (k. 57-61 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjnej zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się do podnoszonej przez organ kwestii niedoręczenia przez Sąd I instancji odpisu wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji należy wskazać, że niewątpliwie zgodnie z art. 47 § 1 ppsa, do pisma strony należy doręczyć jego odpis dla doręczenia ich stronom. Choć niedoręczenie organowi odpisu wniosku z 22 lipca 2014 r. (k. 32-36 akt sądowych) stanowi uchybienie proceduralne, to w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uchybienie to nie miało istotnego wpływy na wynik sprawy, gdyż decydującym dla wyniku niniejszego postępowania, było przedstawienie przez skarżącego w przedmiotowym wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W aktach sądowych znajduje się postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] 2014 r. nr [...] o odmowie wstrzymania wykonania decyzji z [...] 2014 r. – decyzji o wstrzymanie której wnosi skarżący w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym (k. 38-39 akt sądowych). Sąd I instancji znał stanowisko organu w stosunku do wniosku skarżącego o wstrzymanie zaskarżonej decyzji (s. 1 akapit przedostatni, 2 akapit 1. uzasadnienia postanowienia z [...] 2014 r.) i wziął je pod uwagę.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.