Uzasadnienie
W dniu 22 września 2009 roku G.M. i M.C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...] sierpnia 2009 roku w przedmiocie opłaty legalizacyjnej.
Zarządzeniem z dnia 29 października 2009 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 750 złotych, stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).
Skarżący złożyli zażalenie na powyższe postanowienie. Wskazali, że kwota wpisu jest zbyt wysoka i nie stać ich na jej uiszczenie bez poważnego nadszarpnięcia budżetu domowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści § 1 ust. pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Jeżeli należność ta wynosi ponad 10 000 złotych lecz mniej niż 50 000 złotych to wpis pobiera się w wysokości 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, niemiej jednak niż 400 złotych. Zasadnie zatem Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wezwał skarżących do uiszczenia wpisu właśnie w tej wysokości, bowiem przedmiotem zaskarżonej decyzji jest opłata legalizacyjna w wysokości 25 000 złotych.
Skarżący w treści zażalenia nie podnieśli żadnych argumentów zmierzających do zakwestionowania kwoty wpisu objętego wezwaniem, ograniczając się w zasadzie do opisania swojej trudnej sytuacji materialnej. Wyjaśnić zatem należy, że trudna sytuacja materialna nie uzasadnia uchylenia zarządzenia o wezwaniu do wpisu. Zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem. Wyjątki od tej zasady w odniesieniu do określonych podmiotów zostały przewidziane w art. 239 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednakże przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Kolejnym wyjątkiem od zasady obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jest instytucja zwolnienia od kosztów sądowych w ramach prawa pomocy. Niniejsze rozstrzygnięcie nie niweczy prawa skarżących do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, lecz inicjatywa wystąpienia z takim wnioskiem przysługuje wyłącznie stronie postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.