Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zaskarżonym postanowieniem odmówił J. K. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 5 lipca 2005 r. oddalającego jego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Oławie w przedmiocie budowy obiektu budowlanego na działce Nr [...] obręb Jelcz – Laskowice.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że sprawa skarżącego była rozpoznawana na rozprawie w dniu 15 czerwca 2005 r. Po zamknięciu rozprawy przewodniczący oznajmił stronom, że orzeczenie zostanie ogłoszone 29 czerwca 2005 r. W tym dniu przewodniczący ponownie odroczył ogłoszenie wyroku w sprawie, tym razem do dnia 5 lipca 2005 r.
Pismem z dnia 30 czerwca 2005 r. (data stempla pocztowego) skarżący zgłosił wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.
W dniu 5 lipca 2005 r. został ogłoszony wyrok oddalający skargę J. K. Postanowieniem z dnia 22 lipca 2005 r. WSA we Wrocławiu odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku.
W ocenie Sądu I instancji, podnosząc powyższe okoliczności we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a nadto wskazując, że w czasie publikacji wyroku miał zaplanowany urlop, skarżący nie uprawdopodobnił braku winy przy uchybieniu terminu do dokonania przedmiotowej czynności w postępowaniu sądowym, jak tego wymaga przepis art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
J. K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się jego zmiany oraz zasądzenia od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Oławie na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego. Ponadto zarzucił, że w przedmiotowej sprawie zachodzi nieważność postępowania, gdyż naruszono art. 17 § 2 p.p.s.a.
Skarżący wyjaśnił, że na dzień 15 czerwca 2005 r. wyznaczonych było w WSA we Wrocławiu 8 rozpraw w jego sprawach. W trzech spośród tych spraw dotyczących bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Oławie Sąd uwzględnił wnioski skarżącego o dopuszczenie dowodów z prawomocnych wyroków w sprawach karnych i odroczył ogłoszenie wyroków, aczkolwiek - jego zdaniem – sprawy te nie należały do zawiłych.
W przedmiotowej sprawie odroczono ogłoszenie wyroku na 29 czerwca 2005 r. Z ostrożności procesowej skarżący sporządził wnioski o uzasadnienia wyroków w 3 sprawach, które zostały nadane w dniu 30 czerwca 2005 r. przez jego przyjaciela, bowiem sam skarżący miał w tym czasie zaplanowany wyjazd. Z postanowienia z dnia 22 lipca 2005 r. odmawiającego sporządzenia uzasadnienia wyroku dowiedział się, że w dniu 29 czerwca zmieniono termin publikacji orzeczenia na 5 lipca 2005 r.
Wobec powyższego złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 5 lipca 2005 r. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2005 r. wniosek ten nie został uwzględniony. J.K. stwierdził, że w demokratycznym państwie prawnym, obywatel ma gwarancję, iż odroczone przez Sąd terminy publikacji wyroków są zawsze dotrzymywane a nie zmieniane po to, aby uniemożliwić skarżącemu wniesienie skargi kasacyjnej do NSA. W opisany sposób WSA we Wrocławiu naruszył – zdaniem skarżącego – jego interes prawny objęty gwarancją art. 78 w związku z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP, a także art. 173 § 1 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Art. 87 § 2 p.p.s.a. nakazuje z kolei składającemu wniosek o przywrócenie terminu uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Należy podzielić stanowisko Sądu I instancji zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że skarżący nie dopełnił tego obowiązku. Podane we wniosku okoliczności związane z ogłoszeniem wyroku w sprawie nie usprawiedliwiają uchybienia terminu. Odroczenie ogłoszenia wyroku po zamknięciu rozprawy w dniu 15 czerwca 2005 r. najpierw na okres 14 dni (do 29 czerwca 2005 r.) a następnie na dalsze 6 dni (do 5 lipca 2005 r.) znajdowało uzasadnienie w dyspozycji art. 139 § 1 p.p.s.a.
Kwestionowanie w związku z tym unormowaniem przez J. K. zawiłości niniejszej sprawy jest chybione. Przede wszystkim należy stwierdzić, że ocena w tym względzie należy do sądu orzekającego. Niezależnie od tego wypada zauważyć, że na rozprawie w dniu 15 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny dopuścił dowody z trzech wyroków wydanych w innych sprawach. Nadto skarżący przedstawił na tej rozprawie – jak wynika z jej protokołu – szereg dokumentów, z którymi skład sądzący musiał się zapoznać przed wydaniem wyroku.
Wbrew wywodom zażalenia nie zostały naruszone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny konstytucyjne przepisy o prawie do zaskarżenia orzeczenia wydanego w I instancji. Prawa tego nie niweczy bowiem ponowne odroczenie przez Sąd publikacji orzeczenia w sprawie, dokonane zgodnie z powołanym wyżej przepisem art. 139 § 1 p.p.s.a. Rzeczą skarżącego było natomiast dowiedzenie się o wyniku sprawy w ogłoszonym terminie publikacji. Zaniedbania w tym zakresie nie usprawiedliwiają uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej. Urlop i związany z nim wyjazd skarżącego nie były okolicznościami, które wynikły nagle i niespodziewanie, dlatego winien on w taki sposób zadbać o swoje interesy, by móc w terminie złożyć wniosek o uzasadnienie wyroku, także w wypadku ponownego odroczenia jego publikacji. Wyjazd tego nie uniemożliwiał, gdyż o treści orzeczenia skarżący mógł się dowiedzieć również telefonicznie. Nie jest natomiast dopuszczalne składanie wniosku o uzasadnienie "na wszelki wypadek", zanim orzeczenie zostanie ogłoszone.
Podniesiona w zażaleniu kwestia nieważności postępowania na skutek częściowej zmiany składu sądzącego nie odnosi się do zaskarżonego postanowienia. Mogłaby ona zostać rozstrzygnięta tylko w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej albo w trybie wznowienia postępowania na podstawie art. 271 pkt 1 p.p.s.a.
Pozostałe argumenty przytoczone w zażaleniu pozostają bez wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia.
Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.