Uzasadnienie
II OZ 1140 / 10
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek skarżącego L. L. o wyłączenie sędziego NSA S. P., sędziego WSA B. K.- G. oraz sędziego WSA M. W. w sprawie ze skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tychach.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w piśmie z dnia 13 lipca 2010 r. skarżący złożył wniosek o wyłączenie ww. Sędziów, powołując się na ich brak obiektywizmu i stronniczość w innych sprawach prowadzonych przed tamtejszym Sądem. Zdaniem wnioskodawcy wskazani powyżej Sędziowie bezprawnie zmienili przedmiot zaskarżenia określając go jako dotyczący choroby zawodowej a nie zgodnie z intencją skarżącego- jako skargę w przedmiocie sprawy urzędowej Sądu Pracy w Tychach o sygn. akt IV P [...]. Zamiana przedmiotu zaskarżenia w ocenie skarżącego miała na celu wydanie niekorzystnego dla skarżącego wyroku.
W oświadczeniach z dnia 19 lipca 2010 r. złożonych w związku z ww. wnioskiem sędzia NSA S. P., sędzia WSA B. K.- G. oraz sędzia WSA M. W. stwierdzili, iż brak jest podstaw do wyłączenia ich od rozpatrywania sprawy z mocy art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, odwołując się do treści art. 19 i 20 p.p.s.a., uznał wniosek za bezzasadny. We wniosku tym skarżący nie wskazał na jakiejkolwiek faktycznie istniejącej przyczyny uzasadniającej wyłączenie wskazanych w nim Sędziów. Twierdzenia o braku bezstronności i działaniu na niekorzyść skarżącego poprzez wydanie niezgodnego z jego oczekiwaniami orzeczenia są w istocie zespołem gołosłownych zarzutów kierowanych pod adresem sędziów. Przedmiot sprawy w wojewódzkim sądzie administracyjnym zostaje określony po wpływie skargi do Sądu przez Przewodniczącego Wydziału w oparciu o zarządzenie Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych. Do wspomnianego powyżej zarządzenia dołączono załącznik nr 1, który w sposób ścisły określa dopuszczalne do stosowania w tych sądach symbole, oznaczenia oraz przedmioty spraw. W oparciu o powyżej wskazane kryteria w sprawie IV SAB/Gl 59/09 oraz poprzednio wnoszonych przez skarżącego sprawach przedmiot ten został określony jako dotyczący choroby zawodowej.
Ponadto Sąd zauważył, że wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają jedynie takie okoliczności, które obiektywnie wywołać mogą wątpliwości co do jego bezstronności. Takich zaś przyczyn, zdaniem Sądu, brak jest w tej sprawie, jak również nie zachodzą przyczyny opisane w art. 18 p.p.s.a., powodujące wyłączenie wyżej wymienionych sędziów z mocy ustawy.
Mając powyższe na uwadze i działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak na wstępie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył L. L., wnosząc o jego uchylenie i uwzględnienie wniosku o wyłączenie z dnia 13 lipca 2010 r. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, iż sędzia NSA S. P. w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 367/08 odmówił mu przywrócenia terminu, a także podniósł szereg naruszeń przepisów procesowych, odnoszących się do przedmiotu postępowania dotyczącego bezczynności organów inspekcji sanitarnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 p.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.). Okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę w jej wniosku i należy ją odnieść do ewentualnego braku bezstronności w konkretnej sprawie.
Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Okoliczność, że sędzia reprezentuje pogląd prawny niekorzystny dla strony, że wydaje odmienne z jej oczekiwaniami rozstrzygnięcia nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego i taka sytuacja nie może być oceniana jako okoliczność mogąca wywołać wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia bądź opierające się na naruszeniu przepisów procesowych w toku postępowania mogą uzasadniać wniesienie środka odwoławczego, a nie wniosku o wyłączenie sędziego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1997 r. sygn. akt III AO 5/97, OSNP 1997, nr 24, poz. 502; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 1972 r. sygn. akt I PZ 9/72, Lex nr 7068). Warunkiem koniecznym wyłączenia określonego w art. 19 p.p.s.a. jest uprawdopodobnienie, iż pomiędzy sędzią objętym wnioskiem, a stroną skarżącą lub innymi uczestnikami postępowania zachodzą takie stosunki, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. SK 53/04, publ. OTK-A 2005, nr 11, poz. 134).
Uwzględniając całokształt okoliczności sprawy oraz treść wniosku o wyłączenie ww. Sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach, należało podzielić ocenę wyrażaną przez Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu skarżonego postanowienia, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia Sędziów objętych wnioskiem skarżącego. Stanowiska tego skarżący nie zakwestionował również w rozpoznawanym zażaleniu, podobnie nie wskazując w nim na żadne takie okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku w świetle art. 18 i art. 19 p.p.s.a.
Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw.