Uzasadnienie
II OZ 1147 / 09
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił P. L. zwolnienia go od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2009 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową i myśliwską.
W uzasadnieniu skarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji, wskazując na treść art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), podniósł że z treści wniosku P. L., złożonego na urzędowym formularzu, wynika, że miesięczny dochód w gospodarstwie domowym, obejmującym dwie osoby, wynosi łącznie 5360 zł brutto (dochód skarżącego w kwocie 3500 zł i wynagrodzenie żony w kwocie 1860 zł). Ze złożonych dokumentów źródłowych wynika ponadto, że małżonkowie posiadają mieszkanie o powierzchni 61,90 m2, lokal gastronomiczny o powierzchni 150 m2, samochód Bus Mercedes, Volkswagen Golf oraz samochód Land- Cruiser. Średnie miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym skarżącego kształtują się na poziomie 695,53 zł. Sąd stwierdził, iż z treści dokumentów nadesłanych przy piśmie z dnia 21 września 2009 r. wynika, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w lipcu 2009 r. skarżący poniósł stratę w wysokości 1229 zł, a w sierpniu 2009 r. uzyskał dochód w wysokości 2992,43 zł.
W ocenie Sądu pierwszej instancji wnioskodawca nie wykazał, że w chwili obecnej nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, wobec czego na mocy art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odmówił skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. L., wnosząc o jego uchylenie i wskazując, że w ostatnim okresie wykonał dużą modernizację lokalu gastronomicznego oraz modernizację samochodu dostawczego, który jest mu niezbędny w pracy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stronie może zostać przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest obowiązek ponoszenia kosztów sądowych przez wnoszącego skargę. Zwolnienie od tegoż obowiązku ma charakter wyjątkowy i muszą za nim przemawiać uzasadnione okoliczności faktyczne wskazujące, że obiektywna sytuacja finansowa strony nie daje jej możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Z konstrukcji powołanego powyżej przepisu art. 246 § 1 p.p.s.a. wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Stwierdzić należy, że dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena finansowej sytuacji skarżącego jest prawidłowa. Stan majątkowy wnioskodawcy, a zwłaszcza uzyskiwane przez niego oraz jego małżonkę dochody, nie uzasadnia przyjęcia, iż została spełniona przesłanka niemożności poniesienia przez wnioskodawcę kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Ponadto przedstawione przez skarżącego zarzuty nie pozwalają na skuteczne zakwestionowanie ustaleń, jak i oceny dokonanej przez Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu.
Mając wskazane wyżej okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione zażalenie na mocy art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., jako pozbawione uzasadnionych podstaw.