Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek M. J. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi.
Sąd I instancji stwierdził, iż postanowieniem z dnia 1. 06.2005 r. odrzucono skargę wniesioną przez M. J. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 4.02.2005 r., bowiem skarżący braków formalnych skargi nie uzupełnił w wyznaczonym terminie. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22.06.2005 r. i tą datę Sąd przyjął jako datę ustania przyczyny opóźnienia. W tej sytuacji wniosek skarżącego (złożony osobiście), który wpłynął do Sądu w dniu 15.07.2005 r. uznać trzeba za spóźniony, bowiem wniosek taki należało wnieść do dnia 29. 06.2005 r.
Wobec powyższego Sąd I instancji stwierdził, iż wniosek o przywrócenie terminu z uwagi na treść art. 87 § 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uznać należy za spóźniony i jako taki na mocy art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. J. domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia i przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (brak wpisu sądowego i odpisów skargi) ewentualnie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i skierowanie do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu wniesionego zażalenia skarżący stwierdził, iż w dniu 22.06.2005 r. otrzymał postanowienie Sądu, z którego dowiedział się o skierowanym do niego wezwaniu wzywającym do uzupełnienia braków skargi, a którego to wezwania ani też jego awiza nie otrzymał. W wyniku reklamacji w Urzędzie Pocztowym ustalił, iż przesyłka była awizowana nie dwukrotnie, ale raz w dniach 5-13 maja 2005 r. Skarżący po uzyskaniu informacji od radcy prawnego o braku celowości wnoszenia skargi kasacyjnej był też pewny, że wniosek o przywrócenie terminu składa się w takim samym terminie jak skargę kasacyjną i z tego względu wniosek taki złożył dopiero w dniu 15.07.2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Podkreślić trzeba, że sam skarżący nie kwestionuje wskazanych przez Sąd ani okoliczności, ani też nie wywodzi, aby naruszono wydaniem zaskarżonego postanowienia przepisy prawa.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej zwanej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Z kolei w myśl art. 87§ 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Zasadnie przyjął Sąd I instancji, iż o przyczynie uchybienia terminu skarżący dowiedział się najpóźniej w dniu 22.06.2005 r. tj. w dniu doręczenia mu odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem o odrzuceniu skargi.
W tej sytuacji Sąd Wojewódzki zważywszy na przepis art. 87§ 1 p.p.s.a. trafnie w ramach kontroli zachowania warunków dopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu odrzucił ten wniosek jako spóźniony.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z poźn. zm.) postanowił zażalenie oddalić.