Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1910/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił wniosek skarżącej L. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] kwietnia 2012 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Rzeszowa z dnia [...] listopada 2011 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów nakładających na adresata określony obowiązek, bądź przyznających mu określone uprawnienie.
Sąd I instancji wskazał, iż zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważność decyzji nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie rodzi ono bowiem po stronie adresata żadnych uprawnień, ani obowiązków, dlatego też Sąd I instancji uznał, iż przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania nie zasługuje na uwzględnienie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła L. C. zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "p.p.s.a.") poprzez oddalenie wniosku w przedmiocie wstrzymania zaskarżonej decyzji z uwagi na brak przesłanki w postaci grożącej szkody majątkowej lub niemajątkowej, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego, w tym twierdzeń skarżącej zawartych w skardze wynika, iż poniesie ona szkodę z tytułu w/w decyzji. Wskazując na powyższy zarzut wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, iż Sąd I instancji w ogóle nie oparł swojego stanowiska o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. Podniesiono, iż z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo zarówno wyrządzenia znacznej szkody, jak i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem skarżącej w sprawie występuje rażące naruszenie prawa w postaci sprzeczności między warunkami zabudowy a uzyskanym pozwoleniem na budowę bloku o czterech kondygnacjach, brak uzyskania a nawet wystąpienia przez inwestora o pozwolenie wodno prawne przed wystąpieniem o pozwolenie na budowę, manipulacje związane z miejscami parkingowymi, złamanie zasad kształtowania ładu przestrzennego. Zdaniem skarżącej te oraz inne przykłady świadczą o ewidentnym naruszeniu art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej, samej sprawy - art. 61 § 3 p.p.s.a.
Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2008 r. sygn. akt II OZ 741/08, LEX nr 493666).
Podzielić należy stanowisko zaprezentowane przez Sąd I instancji (przyjęte przez orzecznictwo sądów administracyjnych), iż przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mogą być tylko akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów nakładających na adresata określony obowiązek, bądź przyznających mu określone uprawnienie.
W świetle powyższego stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności innej decyzji nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie rodzi ona bowiem po stronie adresata żadnych uprawnień, ani obowiązków.
Zatem w okolicznościach tej sprawy nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym brak jest podstaw do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Natomiast argumenty podniesione w uzasadnieniu zażalenia nie mogą odnieść zamierzonego skutku bowiem zarzuty te są w istocie zarzutami dotyczącymi prawidłowości rozstrzygnięcia co do meritum.
Mając powyższe na uwadze, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, należy uznać za zasadne.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.