Uzasadnienie
W dniu 28 lipca 2020 r. (data nadania) P. G. złożył pismo zatytułowane "skarga" na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., uchylającą w całości decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2019 r., nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego mieszkalnego, przy ul. [...][...] w M., i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 29 czerwca 2020 r.
Postanowieniem z dnia 21 września 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 1572/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., odrzucił sprzeciw P. G. jako wniesiony po upływie terminu. Sąd pierwszej instancji potraktował bowiem złożoną w dniu 28 lipca 2020 r. "skargę" jako sprzeciw, gdyż zgodnie z art. 64a p.p.s.a. i art. 64c § 1 p.p.s.a. od decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., zamiast środka prawnego w postaci skargi, przysługuje sprzeciw, który wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji.
Na powyższe postanowienie P. G. wniósł zażalenie. Zarzucił błędne odrzucenie skargi (sprzeciwu), podczas gdy z decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. wynikało, że na decyzję przysługuje skarga w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Strona postępowania nie może ponosić negatywnych konsekwencji błędnego pouczenia przez organ. Wobec powyższego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i potraktowanie skargi jako sprzeciwu wniesionego w terminie wskazanym w pouczeniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 64a p.p.s.a. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Stosownie do art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. Do sprzeciwu stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 p.p.s.a.). W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zastosował powołane wyżej przepisy w sposób prawidłowy. Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] została doręczona skarżącemu w dniu 29 czerwca 2020 r. Ponieważ została ona podjęta w trybie art. 138 § 2 k.p.a. przysługiwał od niej środek prawny w postaci sprzeciwu, w terminie czternastu dni od dnia jej doręczenia. W takiej sytuacji, skoro "skarga" na powyższą decyzję, potraktowana przez Sąd pierwszej instancji prawidłowo jako sprzeciw, została złożona dopiero w dniu 28 lipca 2020 r. (data nadania), to podlegała ona odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jako wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 64c § 1 p.p.s.a.
Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu należy zaś zauważyć, że sąd administracyjny jest zobowiązany do uwzględniania z urzędu ustawowych terminów przewidzianych do wnoszenia środków zaskarżenia, w tym skargi i sprzeciwu przysługujących od wydanych w postępowaniu administracyjnym decyzji i postanowień. Natomiast jeżeli uchybienie takiemu terminowi wynikałoby z błędnego pouczenia strony co do rodzaju środka prawnego, trybu i terminu przewidzianego na jego złożenie, to wtedy może ona ewentualnie wnosić o jego przywrócenie jako uchybionego bez jej własnej winy.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił oddalić zażalenie.