Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 września 2009 r. wstrzymał wykonanie decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r., będącej przedmiotem skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W..
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w skardze skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wydanej w trybie wznowieniowym, którą organ II instancji uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawie z dnia [...] lutego 2009 r. oraz orzekł o uchyleniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawie z dnia [...] lutego 2008 r. o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na nieruchomości przy ul. A. 3 i B. 25 w W. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania, skarżąca spółka wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje brak możliwości uzyskania pozwolenia na użytkowanie, co w sposób istotny pogorszy jej sytuację majątkową.
W ocenie spółki zmuszona będzie utrzymywać nieużytkowany obiekt budowlany, a zarazem nie będzie mogła wywiązać się z umów, zawartych z przyszłymi nabywcami nieruchomości, którzy mogą nie tylko od zawartych umów odstąpić, ale także podnieść roszczenia odszkodowawcze. Pogorszenie sytuacji materialnej i prawnej jest praktycznie nieodwracalne, bowiem w żaden sposób nie można zrekompensować utraty wiarygodności gospodarczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji bez wątpienia spowoduje trudne do odwrócenia skutki (faktyczne, jak i materialnoprawne). Trafnie wskazał inwestor w swoim wniosku, że wykonanie zaskarżonej decyzji naraża go na znaczne szkody finansowe.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli uczestnicy postępowania – J.B., T.B., M.M., R.M., P.R. oraz W.W.. Zarzucili, że postanowienie Sądu I instancji legalizuje samowolę budowlaną i akceptuje niezgodne z prawem działania skarżącej spółki. W ocenie zażalenia, inwestor prowadził budowę świadomie i z premedytacją niezgodnie z przepisami, w celu osiągnięcia większych zysków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę.
Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma ustalenie czy w danym przypadku spełnione zostały wskazane wyżej przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie podkreślić należy, że na tym etapie postępowania, Sąd I instancji nie był uprawniony do oceny legalności działań inwestora, bowiem wiąże się to nierozerwalnie z kontrolą zaskarżonej do Sądu decyzji. Tymczasem sąd administracyjny nie jest władny dokonywać takiej kontroli na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W tym też znaczeniu, argumenty zażalenia nie mogły zostać uwzględnione, bowiem sprowadzają się one do okoliczności związanych z legalnością decyzji będącej przedmiotem skargi.
Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że Sąd I instancji słusznie uznał zasadność argumentów podnoszonych we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i uznał, że strona skarżąca wykazała zaistnienie przesłanek z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.