Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 listopada 2015 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego R. P. o wyłączenie referendarza sądowego Damiana Mataczyńskiego w sprawie ze skargi na bezczynność Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawach robót budowlanych.
Zarządzeniem z dnia 13 października 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie referendarza sądowego Damiana Mataczyńskiego poprzez podanie przyczyn wyłączenia oraz ich uprawdopodobnienie przez wskazanie dowodów, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało odebrane w dniu 26 października 2015 r., a braki formalne nie zostały uzupełnione. Z tych też przyczyn, na podstawie art. 20 § 1 i art. 24 § 1 w związku z art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) pozostawiono przedmiotowy wniosek bez rozpoznania.
Zażalenie na zarządzenie z dnia 17 listopada 2015 r. złożył R. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji w świetle art. 20 § 1 w związku z art. 24 § 1 P.p.s.a. wniosek o wyłączenie referendarza sądowego powinien wskazywać przyczyny, dla których strona domaga się jego wyłączenia. Ponieważ brak w tym zakresie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu, koniecznym stało się wezwanie strony do uzupełnienia jego braków, stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a. W okolicznościach niniejszej sprawy, skarżący wskazanych braków nie usunął, przy czym został pouczony o skutkach niewykonania tego wezwania. W związku z tym należało zastosować sankcję, o której mowa w tym przepisie, tj. zarządzić pozostawienie wniosku o wyłączenie referendarza sądowego bez rozpoznania. Z tych też przyczyn kontrolowane niniejszym zażaleniem zarządzenie jest prawidłowe.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.