Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 4 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 237/11 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pozostawił wniosek skarżących o wyłączenie sędziów bez rozpoznania w sprawie skargi D. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania o stwierdzenie nieważności postanowienia.
Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 26 maja 2011 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania braków formalnych ich wniosku przez podanie przyczyny wyłączenia sędziego, wskazanie imion i nazwisk konkretnych sędziów, o których wyłączenie wnosi, a także uprawdopodobnienie istnienia podanej przyczyny, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z dnia 19 czerwca 2011 r. zakwestionowali powyższe zarządzenie w całości i wnieśli o przekazanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, bowiem stroną przeciwną jest Premier Urzędu Rady Ministrów - przełożony do Prezesów SKO w Legnicy i Wrocławiu, którzy budowali wraz z Burmistrzem Gminy i Starostą w Trzebnicy mafię w tak zwanych priorytetach krajowych za darmo przy budowie dróg, obwodnic i zabrali skarżącym własność na łapówki mafii. Po wyroku nie ma kto wykonać wyroku i znowu sprawy przekazywane są z rażącym naruszeniem prawa z SKO do SKO, a Sąd Administracyjny we Wrocławiu chroni układy i jeszcze karze skarżących grzywnami za wnioski dowodowe, by można zabrać im własność na łapówki mafii Burmistrza, Starosty w Trzebnicy i SKO w Legnicy i we Wrocławiu i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na nieistniejących przepisach DUU 80/3 poz. 717 w priorytetach krajowych domy, garaże, szamba bez pozwoleń na budowę".
Sąd I instancji przywołując treść art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., Poz. 270, dalej jako "p.p.s.a.") wskazał, iż zaistniałych braków formalnych wniosku skarżący nie uzupełnili. W ocenie Sądu I instancji nie spełniło powyższych wymogów pismo skarżących wniesione w dniu 19 czerwca 2011 r. Skarżący w piśmie tym nie poprawili wniosku z dnia 23 maja 2011 r.
Na powyższe zarządzenie D. W., M. W., J. W. i M. W. wnieśli zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 18 § 1 p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
- 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Niezależnie od przyczyn wymienionych powyżej, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie, o czym stanowi art. 19 p.p.s.a. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione. Należy zauważyć, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić oraz być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji.
Wskazać również należy, że stosownie do przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w myśl § 2 powyższego artykułu, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie wezwano D. W. i M. W. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów, poprzez wskazanie imion i nazwisk sędziów, o których wyłączenie wnosi, a także odniesienie do każdego z osobna przyczyn wyłączenia, a także uprawdopodobnienie istnienia podanej przyczyny. Prawidłowo także pouczono skarżących o skutkach niewykonania wezwania. Jednak pomimo tego, w zakreślonym przez Sąd I instancji terminie skarżący nie uzupełnili braków formalnych wniosku.
Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia o oddaleniu zażalenia.