Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt II OZ 1156/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie R. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2838/13 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2013 r.
Pismem z dnia 10 grudnia 2014 r. R. C. wniósł sprzeciw od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Możliwość wniesienia sprzeciwu przysługuje wyłącznie od zarządzeń i postanowień określonych w art. 258 § 2 pkt 6 – 8 P.p.s.a. wydawanych przez referendarzy sądowych w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie zaś z art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) –orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy.
Mając powyższe na względzie należy podnieść, że wskazana wyżej ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, bowiem orzeczenia te stają się prawomocne z chwilą ich wydania.
Zaskarżone postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2014 r. zostało skarżącemu doręczone wraz z pouczeniem, że jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Zatem wniesiony przez R. C. sprzeciw jako niedopuszczalny, podlegał odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.