Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 2 października 2007 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. wezwał Radę Dzielnicy [...] W. do uiszczenia wpisu sądowego, którego wysokość ustalono na kwotę 100 złotych na mocy § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem, od zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 września 2007 r. o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła Rada Dzielnicy [...] W., domagając się jego uchylenia i opierając zażalenie na zarzucie naruszenia art. 220 § 2,3 i 4 p.p.s.a. oraz § 2 ust 1 pkt 7 rozporządzenia. Organ stwierdził, że przywołana w skarżonym zarządzeniu podstawa prawna nie jest adekwatna do formy prawnej aktu objętego zażaleniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne i podlega oddaleniu.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo określił wysokość opłaty od skargi, która stosownie do przepisu § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wynosi 100 złotych. Powyższa norma prawna reguluje wysokość wpisu od zażaleń na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, które nie są objęte normą art. 220 § 4 p.p.s.a. Regulacja ta ustanawia wyjątek od zasady odpłatności za wniesienie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej i zażalenia z powodu nieuiszczenia wpisu jak też zwalnia z konieczności uiszczania wpisu od zarządzenia przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania jednak jedynie w sytuacji kiedy pozostawienie tego pisma bez rozpoznania spowodowane było brakiem należnej opłaty.
Wprawdzie pozostawienie pisma bez rozpoznania z uwagi na nieuiszczenie wpisu pozostaje rozwiązaniem teoretycznym na gruncie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to jednak zaprezentowana wykładnia § 4 art. 220 p.p.s.a. wyklucza zwolnienie od konieczności uiszczania wpisu od zażalenia na wszelkie zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania i ogranicza tą możliwość do tych aktów wydanych z powodu nieuiszczenia wpisu.
Odnośnie zawartego w zażaleniu stwierdzenia, iż przywołana w skarżonym zarządzeniu podstawa prawna nie jest adekwatna do formy prawnej aktu objętego zażaleniem, wskazać należy, iż stosownie do art. 198 p.p.s.a. przepisy dotyczące zażaleń na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje (a w tej sytuacji tak jest) wniesienie zażalenia. Z tego względu zastosowanie do wniesionego zażalenia normy § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia jest zasadne.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.