Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, ze względu na naruszenie dyspozycji art.194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odrzucił zażalenie M. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 marca 2006 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, która nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd podkreślił, że zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2006 r. zostało sporządzone przez męża skarżącej, będącego jej pełnomocnikiem w tej sprawie, który nie należy jednakże do osób uprawnionych do sporządzenia skargi kasacyjnej ani zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Sąd zauważył również, że wraz z zażaleniem został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie zostało umorzone postanowieniem Sądu z dnia 23 czerwca 2006 r., z uwagi na przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym postanowieniem Sądu z dnia 18 października 2005 r. W dniu 19 czerwca 2006 r. skarżąca udzieliła pełnomocnictwa wyznaczonemu w sprawie adwokatowi.
Pismem z dnia 26 czerwca 2006 r. pełnomocnik skarżącej adwokat B. O. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 30 maja 2006 r. Pełnomocnik stwierdził, że wraz z odpisem postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej Sąd doręczył skarżącej pouczenie o możliwości jego zaskarżenia oraz o możliwości ubiegania się o prawo pomocy, nie pouczył natomiast skarżącej, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do złożenia zażalenia. Takie nieprecyzyjne pouczenie spowodowało, że skarżąca była przekonana o możliwości uzupełnienia braku formalnego swojego zażalenia, przez późniejsze podpisanie zażalenia przez uprawnionego pełnomocnika, po pozytywnym rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, który złożyła wraz z zażaleniem. Zdaniem pełnomocnika skarżącej, odrzucenie zażalenia pozbawia skarżącą prawa merytorycznego rozpoznania sprawy przez Sąd II instancji. W zażaleniu tym pełnomocnik wniósł równocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Na postanowienie z dnia 30 maja 2006 r. wpłynęło również zażalenie z dnia 30 czerwca 2006 r., które zostało sporządzone przez męża skarżącej. Treść zażalenia nie odnosi się do postanowienia z dnia 30 maja 2006 r., lecz zawiera zarzuty dotyczące całego postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenia nie mają usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do treści art. 194 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 marca 2006 r., którym odrzucono skargę kasacyjną nie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, lecz przez męża skarżącej Z. P.. W takiej sytuacji postanowieniem tego Sądu z dnia 30 maja 2006 r. słusznie odrzucono powyższe zażalenie, a wniesione na postanowienie z dnia 30 maja 2006 r. zażalenia nie mogą zostać uwzględnione.
Wskazać należy, że podniesione w zażaleniu, sporządzonym przez adwokata skarżącej, zarzuty odnoszące się do nieprawidłowego pouczenia, nie mogą mieć wpływu przy ocenie prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Zażalenie na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej, które nie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, podlega bezwarunkowo odrzuceniu, z uwagi na oczywistą treść art. 194 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Argumenty te mogłyby natomiast stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, wniosku takiego jednak nie złożono.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.