Uzasadnienie
Postanowieniem z 12 października 2015 r., sygnatura akt II SA/Gl 906/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w sprawie ze skargi [...] Spółka z o.o. w U., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z [...] lipca 2015 r., utrzymującej w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z [...] maja 2015 r., którą zakazano skarżącej użytkowania budynku hali produkcyjno-magazynowej usytuowanej przy ul. [...] w U. Sąd pierwszej instancji oddalając wniosek skarżącej stwierdził, że ta nie uprawdopodobniła istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniła następstwami finansowymi wstrzymania produkcji i jednocześnie nie wyjaśniła swej sytuacji finansowej oraz wpływu na tę sytuację wykonania zaskarżonej decyzji.
Ponadto Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę na charakter zaskarżonej decyzji i to, że jej niewykonanie może spowodować znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki osobom trzecim, które mogą okazać się znacznie poważniejsze niż utrata dochodów związana z wykonaniem tej decyzji.
W zażaleniu na to postanowienie skarżąca podniosła nowe okoliczności, które w jej ocenie mają uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Twierdziła mianowicie, że usunęła większość z tych nieprawidłowości, które były podstawą wydania zakazu użytkowania obiektu budowlanego, co spowodowało, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków osobom trzecim zostało praktycznie zniwelowane. W związku z tym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżąca nie zakwestionowała zasadniczej przesłanki odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, która legła u podstaw zaskarżonego postanowienia. Skarżąca nie zakwestionowała mianowicie tego, że powołując się na finansowe następstwa wykonania zaskarżonej decyzji, a więc wstrzymanie użytkowania określonego obiektu budowlanego, nie przedstawiła ogólnej swojej sytuacji finansowej. W tej sytuacji nie można ocenić, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Nie wiadomo bowiem, czy obiekt budowlany, którego dotyczy sprawa, jest jedynym obiektem, w którym skarżąca prowadzi swoją działalność gospodarczą lub też nie wiadomo, jaka część tej działalności jest tam prowadzona. Nie można więc ocenić, jak wstrzymanie użytkowania tego obiektu budowlanego wpłynie na działalność skarżącej.
Ponadto fakt, że skarżąca usunęła, jak twierdzi, znaczną część nieprawidłowości, które były podstawą do wydania zaskarżonej decyzji nie może stanowić podstawy wstrzymania jej wykonania przez Sąd administracyjny. Jest to bowiem nowa okoliczność, która powinna być oceniona przez organ administracji, który we właściwym trybie może uchylić lub zmienić swoją decyzję.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.