Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. S. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 24 lutego 2006 r. w przedmiocie uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 12 grudnia 2005 r. nakazującej usunięcie obrzeży betonowych z konstrukcji drogi dojazdowej na działce nr [...] w miejscowości P. Gm. [...] i umorzenia postępowania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że można wstrzymać wykonanie jedynie takiego aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania.
Natomiast decyzja organu drugiej instancji uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i umarzająca postępowanie przed tym organem nie podlega w ogóle wykonaniu, w szczególności w postępowaniu egzekucyjnym. Wstrzymaniu nie podlega również decyzja organu pierwszej instancji, gdyż można wstrzymać wykonanie jedynie takiej decyzji lub postanowienia, które funkcjonuje w obrocie prawnym. W tej sprawie decyzja organu pierwszej instancji została usunięta z obrotu prawnego.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący podniósł, iż odmowa wstrzymania wykonania decyzji Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego daje możliwość, a także przyzwolenie organów administracji do dalszych bezprawnych działań inwestorów, tym bardziej, że rozpoczęli oni już dalsze roboty budowlane. Ponadto biorąc pod uwagę, że przez inwestorów są stosowane najdroższe technologie i materiały budowlane, skutki wybudowania drogi będą niemożliwe do odwrócenia. Dodatkowo skarżący nie zgadza się z interpretacją przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyjętą przez Sąd pierwszej instancji w kwestii możliwości wstrzymania wykonania tylko wybranych aktów administracyjnych.
W odpowiedzi na zażalenie, A. S. (uczestnik postępowania) poparła zażalenie skarżącego i podtrzymała wszystkie zarzuty zawarte w zażaleniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Z przepisu art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co oznacza, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczy w tym zakresie żadnych okoliczności.
Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy natomiast wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Nie można zgodzić się z poglądem skarżącego, iż wykonanie orzeczenia administracyjnego o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji w przedmiocie nałożenia obowiązku usunięcia obrzeży betonowych z konstrukcji drogi powoduje samo przez się trudne do odwrócenia skutki. Zaskarżona decyzja bowiem nie może wywoływać i nie wywołuje skutków, o jakich mowa art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Decyzja ta ani nie upoważnia do rozpoczęcia inwestycji, ani też nie nakazuje rozbiórki obiektu budowlanego (tak jak decyzja, o której mowa w odpowiedzi na zażalenie, k.100 – decyzja Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 6 kwietnia 2005 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku usunięcia betonowych obrzeży z konstrukcji drogi), a jedynie uchyla decyzję w przedmiocie obowiązku usunięcia obrzeży betonowych z konstrukcji drogi. Nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków.
Natomiast kwestie dalszego procesu inwestycyjnego, nie mogą wpłynąć na zmianę wyżej wyrażonej oceny o braku podstaw do wstrzymania zaskarżonej decyzji, gdyż dotyczy kwestii nie będącej przedmiotem oceny Sądu w tym postępowaniu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił zażalenie.