Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 8 września 2005 r. przyznał J. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że z wniosków skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy wynika, iż jest on osobą bezrobotną, nie posiada stałych dochodów oraz nie ma żadnego majątku.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła uczestnik postępowania E. R. wskazując, że J. R. nie szuka pracy, chodzi z kolegami i pije, a jednocześnie wszystko dostaje za darmo, choć z tego co jej powiedział ma rentę chorobową. E. R. wskazała też na to, iż dziwnym jest, że Sąd bierze stronę przestępcy, który doprowadził rodzinę do nerwicy i rozwodu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z § 2 tego przepisu, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Analizując sytuację życiową J. R. należy uznać, iż niewątpliwie jest on osobą bezrobotną, która ma bardzo ograniczone środki do życia i zaspokaja tylko podstawowe potrzeby życiowe. Nie ma też wystarczających podstaw do stwierdzenia, iż ma on majątek, który umożliwia mu pokrycie wydatków na wynagrodzenie adwokata. Podnoszone przez E. R. argumenty są bezprzedmiotowe w kwestii odebrania prawa pomocy. Uczestniczka postępowania nie wskazała bowiem na żadne dowody przemawiające za tym, iż J. R. ma środki pieniężne, które zataił we wniosku o przyznanie mu prawa pomocy.
W szczególności brak jest dowodów pozwalających uznać, że J. R. otrzymuje rentę chorobową, bowiem uczestniczka postępowania ograniczyła się jedynie do takiego stwierdzenia, nie wskazując natomiast na konkretne decyzje, które J. R. przyznawałaby to świadczenie. Wobec powyższego brak jest uzasadnionych podstaw do uchylenia skarżonego postanowienia.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.